De (lachende) schedel en hoge hoed zijn het symbool van Baron Samedi. De god, of “loa” in de voodoo, van de dood en daarmee ook van het leven. Omdat hij bijvoorbeeld zou bepalen of je geneest van een ziekte of niet, zou je hem namelijk ook kunnen beschouwen als een gever van leven. Dat laatste aspect wordt echter vrijwel nooit aangehaald. En dat is het typische in de berichtgeving of gebruik van voodoo in bijvoorbeeld films, vrijwel alleen de donkere kant wordt belicht.
Twee andere kenmerken van de baron zijn het roken van sigaren en het drinken van rum. Zo wordt hij althans vaak afgebeeld. Dat maakt deze loa best wel rock ’n roll. Ik kan mij voorstellen dat hij met wijlen Lemmy Kilmister van Motörhead een sigaartje heeft gerookt en wat heeft gedronken voordat hij hem de weg wees op het pad. Hij aan de rum, Lemmy aan de Jack Daniels. “De klus zit er op ouwe, nu eerst even een Bavaria, oh nee, voor jouw een whisky natuurlijk”.
Er wordt de baron een frivool en grillig karakter toegedicht. Je kan aan hem offeren maar dat wil niet zeggen dat hij daar ook gevoelig voor is. Zoiets als succes tot aan de voordeur, want uiteindelijk doet hij toch wat hem zelf goed acht, wat weer de grilligheid van de dood zou verklaren. Hij zou ook veel vloeken en grappen uithalen met andere loa’s waarmee zijn band niet erg goed is. Verder is hij getrouwd met maman Brigitte en leider van een serie “hulp loa’s” die mensen helpen de overgang naar de dood te maken. De baron wordt vooral op Haïti vereert, wat door velen als het voodoo hoofdkwartier wordt gezien. Voodoo op Haïti wordt trouwens ook wel “hoodoo” genoemd.
Ik kan mij niet meer herinneren wanneer de baron mij opviel maar het moet in mijn vroege onderzoek naar occulte zaken zijn geweest. Hij was (en is) vergeleken met de heilige bonen die ik gewend was uit de katholieke kerk, uit behoorlijk ander hout gesneden en zal mij daarom bijgebleven zijn.
Over voodoo zelf heb ik wel één en ander gelezen. Interessant maar uiteindelijk niet mijn “cup of tea”. Het is een heel apart geloof met positieve en negatieve kanten maar met name het daadwerkelijk vervloeken van personen wat wel degelijk voorkomt en het offeren van levende dieren staat mij tegen. Bovendien geeft het allemaal veel te veel troep, al dat bloed en die veren en verf enzo. In de loop van mijn onderzoek ben ik er, toen ik met wicca bezig was, achter gekomen dat rituelen sowieso niet bij mij horen. Hoe ik daar achter ben gekomen is weer een heel ander verhaal, daarover een andere keer.
Vluchtstrook in het Universum 