Party Topper Henk

Foto’s: VihU

Ik was vanmiddag even in de kringloopwinkel van Heemskerk, tegenwoordig heet die “Rataplan”. Eigenlijk niet voor mijzelf, maar terwijl mijn gezelschap broeken aan het passen was ben ik toch even door het vinyl heen gegaan, ik was er nu toch.

Ik moest drie keer kijken, maar zij is het echt.

Je weet tenslotte nooit wat voor juweeltjes je tegenkomt beste lezer. Het leuke is ook nog eens dat je door de oude platencollecties van anderen aan het struinen bent, en dat voelt een klein beetje als gluren.

Beetje schaars gekleed om de berg af te glijden.

Over gluren gesproken, er zitten platenhoezen bij die vandaag de dag niet meer gemaakt zouden worden. Die kunnen volgens de huidige maatstaven niet meer. Bij sommige platen vraag ik mijzelf ook af of het om de muziek ging of om het vrouwelijke schoon.

Een obsessief afgetrainde Vanessa in een doekie.

Het zal een mix van beiden zijn geweest. En dan heb ik het niet over de soundmix! “Reach out and touch” kan dat eigenlijk nog wel als titel?

Een piepjonge Henny Huisman.

De mooiste vondst heb ik uiteraard tot het laatst bewaard. Party Topper Henk “at the organ”! Terwijl ik dit schrijf heb ik nu alleen wel spijt gekregen dat ik deze niet heb meegenomen. Morgen toch maar terug om die elpee op te halen, hopelijk staat ie er dan nog.

Concentratie Henk! Niet naar haar decolleté kijken!

Psych

Foto: VihU

Soms mis je wel eens wat in het gebied van muziek. Ik zeker want zo fanatiek als ik in mijn tienerjaren was ben ik zeker niet meer.  Kom ik via ons Nederlandse “Tankzilla” in ene terecht bij “Heavy Psych Sounds Records”. Een aangename verrassing. Blijkt er alweer een tijdje een bloeiende revival van rock met een psychedelisch randje te zijn. Ach ja, je kan niet alles bijhouden nietwaar? Inhalen dan maar:

Tankzilla: https://youtu.be/m5ICnApi2Zg?si=9S5QnvYCyJv7_sJY

Black Rainbows: https://youtu.be/DRqqaWHf4YA?si=F0U_v4Sp6rC24BY-

Warlung: https://youtu.be/YeWeb60DTmU?si=3zTjHPK0oF8Lg93X

Daar laat ik het even bij, via de site van HPSR valt er nog veel meer fijne muziek te ontdekken.

Junkyard

Foto: VihU

Altijd als ik zoiets tegenkom moet ik denken aan het gelijknamige nummer van “the Birthdayparty”. De band van Nick Cave voordat hij met zijn “Bad Seeds” de podia onveilig maakte. Weinig toegankelijke muziek, net als deze junkyard, ik moest de foto maken tussen de spijlen van het hek.

Breeze

Foto’s: VihU

Soms zit het mee, en soms zit het tegen. Shoot the Breeze deed haar best op de Breestraat in Beverwijk. De grootste winkelstraat van de wijk. Maar het wisselvallige weer zat een beetje tegen.

De Band
De Tent

Één van de initiatieven om de winkelstraat een beetje op te leuken is live muziek in de zomer. Om de paar weken staan er verschillende muziekgezelschappen hun best te doen in de muziektent. En hoewel het niet altijd mijn genre is, is dat best aardig.

De Achterkant

Minor Threat

Foto: VihU

Voordat cd’s weer in prijs gaan stijgen moest het toch maar eens van komen. Dus lag deze cd van Minor Threat vandaag in de bus. Zal gisteren ingegooid zijn. In prijs gaan stijgen? vraagt u zichzelf nu waarschijnlijk af beste lezer. Jazeker, ik voorspel u na de terugkeer van het vinyl, de terugkeer van de cassette en de cd. En daarmee een prijsstijging van deze geluidsdragers.

Met mijn muzieksmaak, die zo af en toe ver uit “the middle of the road” ligt, kan ik met regelmaat bepaalde muziek niet terug vinden op Spotify. Soms kan je van een artiest of band van alles vinden, behalve die ene uitgave. De eerste LP van Nina Hagen bijvoorbeeld. En dat terwijl de liefhebbers het er toch wel over eens zijn dat dit album het beste uit haar ouvre is. “Field Day” van de band Dag Nasty, is er ook zo één. Het is dat iemand zo vriendelijk is geweest deze op Youtube te zetten, verder is er niets van terug te vinden.

Zolang de streamingsdiensten nog de nodige “gaten” blijven vertonen zal er hier in huis zo heel af en toe een cd in de bus blijven vallen. En dat is geen straf.

Freek en Suzan

Daar is dus werkelijk niets an. Ik doe het momenteel beter op Facebook dan hier. Dat is natuurlijk een zorgelijke ontwikkeling. Zeker als ik bij Bas lees dat hij denkt dat ik het heb opgegeven. Daar gaan we dus even verandering in brengen, we leven uiteindelijk alweer een paar dagen in maart.  En het is lente. Ook voor Freek en Suzan. Sjeune patie, patie, patie! Sjeune patie, patie! Mijn God wat een zeiknummer.

Screenshot: VihU

Herb’s slagroom hoes

Deze mevrouw had overduidelijk zeer veel zin in slagroom. Platenhoezen die volgens de huidige woke-regels niet meer mogen. Volgens mij kunnen we daar een weblog op zich mee vullen. Geen idee of de bovenstaande platenhoes door de beugel kan. Er is geen tepel te zien dus volgens mij kan het wel, maar beste lezer, kijk uit want suggestie “an sich” kan je ook het nodige commentaar opleveren.

Foto: VihU – Frans Hals museum

Over tepels gesproken, ik kon gisteren in het Frans Hals museum in Haarlem wel lachen om de uitleg bij een schilderij met een afbeelding uit de Griekse mythologie. Daar stond heel droog bij geschreven dat wij als kijkers niet moesten denken dat al die schilders in deze mythologie waren geïnteresseerd, maar dat deze vaak werd gebruikt als excuus om half naakte vrouwen te kunnen schilderen. U ziet, moraalridders zijn van alle tijden, net als de liefhebbers van vrouwelijk schoon.

Herb

Even een pauzemuziekje, gewoon omdat ik daar zin in heb. En wie is daar beter in dan Herb Alpert? In herinnering zit ik weer even op de bank met een schaaltje chips en een cola naar “Ter land, ter zee en in de lucht” te kijken als ik dit hoor. Ik heb vernomen dat RTL dat programma wederom op de buis wil brengen. Dat mag van mij alleen als ze ook de muziekjes van Herb weer van stal halen. Zonder kan dit programma niet als comeback!

De Stad

Foto: VihU

Soms maak je een foto waar je direct muziek bij hoort. De bovenstaande foto die ik maakte in Amsterdam heeft dat voor mij. Het eerste lied wat mij te binnen schoot was “De stad kan zo koud zijn” van Monza. Omdat ik niet heel aktief de hitlijsten meer volg loop ik dikwijls wat achter. En zo kwam ik pas laat achter het bestaan van deze band. Ik heb er tot mijn verbazing heel veel moeite voor moeten doen om de cd “van God los” in huis te krijgen. Uiteindelijk is deze door één van onze zuiderburen op de post gedaan voor mij. Noordkaap en het daar uit voortkomende Monza zijn in Nederland volkomen over het hoofd gezien voor mijn gevoel. Dat terwijl de muziek en zeker ook de teksten net zo goed, of misschien zelfs wel beter zijn dan die van De Dijk. Het tweede nummer waar ik aan moest denken is namelijk “Niemand in de stad” van de laatste band. Beide nummers geven het gevoel weer wat ik had toen ik de foto nam. Het gevoel van alleen zijn in een mensenmassa. Anoniem in de menigte, in beeld en geluid.