Tag: jaarwisseling

(Af-)tellen

Illustratie: VihU

En zo zijn we beland op de laatste dag van het jaar en tellen we af naar middernacht. Mijn goede voornemens heb ik snel geteld, ik heb er maar twee en dat is meer tekenen, vandaar de bijgaande oude illustratie die voor velen toepasselijk is vandaag en meer bezig zijn met spiritualiteit in de breedste zin van het woord. Op beide vlakken ben ik dit jaar naar mijn eigen mening behoorlijk tekort geschoten. Dat gaat wel goed komen.

Verwacht hier geen terugblik, ik wordt daar namelijk ondanks de gelukkig aanwezige pluspunten in het afgelopen jaar niet vrolijk van. We leven in donkere tijden. Dus kijk ik liever vooruit dan achteruit momenteel en hoop op verbetering. Zeker voor moeder aarde, de pagan in mij zegt dat dit broodnodig is. Ik wens alle lezers hier derhalve een positief vooruitzicht en verbetering op alle vlakken. Tel uw zegeningen en uw vingers mocht u met vuurwerk in de weer gaan. Nu kunt u ze namelijk nog tellen, straks wellicht niet meer.

Screenshot: VRT Max

Ik ben in ieder geval blij met de ontdekking van De Tijdloze Countdown van Stubru. Die staat hier de afgelopen dagen aan en is een verademing ten op zichte van de Top2000 van NPO2. Zoals u ziet zijn ze bij Stubru ook al aan het aftellen. En mocht u het zich nog afvragen beste lezer, de oliebollen zijn inmiddels goedgekeurd. Een prettige jaarwisseling vanavond en zoals Sonja zou zeggen “morgen gezond weer op”.

Mijzelf kennende zwerf ik hier vandaag nog wel een paar keer in het rond, dus wellicht treffen we elkaar nog voor twaalf uur. Ah! T.C. Matic, harder graag!

Subtropische snoepert

Illustratie: DessinDestin

In eerste instantie had hij er niet zoveel zin in toen zijn zoon en schoondochter hem mee vroegen naar Landal. “Ga mee pa, dan zit je met de jaarwisseling ook niet in je eentje naar de beeldbuis te staren”. Nou en? Als hij dat nou prettig vond? Maar goed, na enig aandringen had hij toch maar ingestemd met het voorstel. En nu hij er was, vermaakte hij zich uitstekend. Vooral het subtropische zwemparadijs beviel hem goed. Hij was er niet uit weg te slaan. De deurtjes van de kleedhokjes hingen namelijk zo ruim in hun scharnieren dat je er gemakkelijk in kon gluren. En als de dames zich aan het afdrogen waren en hun natte zwemkleding op de grond lieten vallen was het zijn moment om toe te slaan. De topjes van bikini’s hadden zijn voorkeur. Met een snelle greep wist hij de stukjes textiel onder de deurtjes door vandaan te grissen, om vervolgens de benen te nemen. Ha! Als ze het al opmerkten durfden ze naakt toch niet achter hem aan te gaan, bedacht hij zich grijnzend. De teller stond inmiddels op zeven stuks. Als hij uit de handen wist te blijven van die bolle zweminstructeur moest hij minstens op een dozijn uit kunnen komen voordat ze 1 januari weer huiswaarts zouden gaan. Dat zou nog eens een prachtig begin van 2024 zijn.