Gevelsteen, geschoten in Beverwijk ergens op een oud rijtje arbeiderswoningen. Als je er maar oog voor hebt kom je hier best mooie zaken tegen.
Gevelspin
Tag: ijmond
Mehmet en Fatima
“Waar blijft dat joch nou?”, toen hij bevestigend had geantwoord op de vraag van zijn zoon of hij de zaak kon openen had hij niet verwacht zo lang alleen tussen de olijven, pitten en nootjes te zitten. Inmiddels was hij aan zijn derde bak koffie begonnen waardoor zijn bloeddruk er ook niet beter op was geworden.
Dan maar weer een bericht sturen aan die niksnut dat het nu wel lang genoeg was geweest. Dat hij wou uitslapen na die bruiloft was te begrijpen maar nu begon hij toch sterk het vermoeden te krijgen dat hij met Fatima aan het rommelen was in plaats van uitslapen.
Fatima was een leuke meid, maar die hield zijn zoon een beetje teveel van zijn werk. Op deze manier werd het nooit wat met die delicatessenkraam. Toen hij zijn derde koffie bestelde bij de shoarmazaak van de overbuurman had deze ook al opgemerkt dat Mehmet meer aandacht had voor Fatima dan voor zijn klanten als ze met zijn twee in de kraam stonden.
Ah, nu kreeg hij eindelijk een antwoord op zijn bericht. Mehmet was onderweg, dat was hoog tijd. Die koffie zou hij op rekening van die lummel laten zetten. En Fatima kwam bovenaan de agenda van de volgende familievergadering. Als Mehmet haar als zijn exclusieve delicatesse zag moesten ze maar gaan trouwen en samenwonen. Boven de kraam, dan hoefde hij die niet meer te openen s’ochtends vroeg.
Bazaar
Voor veel mensen is Beverwijk de plek van de Bazaar. Deze trekt veel bezoekers, ook van buiten Beverwijk tot aan het buitenland aan toe, gezien de vele witte nummerplaten op het parkeerterrein.
Met name in de vers hallen is het leuk om te kijken. Het ruikt er altijd heerlijk. Een mengeling van fruit, specerijen, groenten en de keukengeuren uit de eetkramen.
Mocht u ook die kant op willen gaan beste lezer, bereidt u dan voor op grote drukte. In de middag wordt de Bazaar veel bezocht, zeker met dit redelijk zomerse weer.
Puin
Slopen, wegwerkzaamheden, bouwen, ik weet niet of het aan mij ligt maar ik heb de indruk dat er momenteel wel heel erg veel aan de gang is op dat vlak. Als er een stop op zit vanwege de CO2 maatregelen merk ik er in ieder geval niets van. In Beverwijk wordt er om de haverklap gesloopt en voornamelijk verbouwd, wat dat betreft lijkt het hier net onze hoofdstad. Maar niet alleen in Beverwijk, overal waar ik kom zie ik gele verkeersborden. Ik begrijp best dat onderhoud een noodzakelijk kwaad is, maar sommige klussen lijken wel erg veel tijd in beslag te nemen.
Ik was ooit werkzaam in de buurt van de Arena in Amsterdam Zuidoost. Daar moest het asfalt vervangen worden. In en om de infrastructuur van de Arena was dat binnen een week gebeurd. Dat kan dus heel erg snel gaan. Als ik dan de maandenlange wegwerkzaamheden in Beverwijk bekijk vraag ik mij oprecht af waarom dat zo lang moet duren? Ik begrijp dat niet zo. Af en toe heb ik het idee dat partijen die door gemeenten of de overheid in het algemeen worden ingehuurd in de laagste versnelling hun werkzaamheden verrichten.
Dames hotdog
Zie hier iemand een hotdog eten bij de Hema en een grote meeuw die de hotdog uit haar handen probeert te kijken.
Dit exemplaar houdt de zwarte concurentie nauwlettend in de gaten. Hierrr, dat patatbakkie!
Vlaggetjes
Ergens in Beverwijk hangen er nog een paar vergeten lijntjes met treurige oranje vlaggetjes. De laatste getuigen van een voor ons afgesloten EK voetbal. Zoals Jan Koet vooraf al schreef, de bal is rond. Het EK nu ook, de kijkcijfers zullen morgen een stuk minder hoog zijn schat ik zo in.
Echo uit het verleden
Tussen IJmuiden en Velsen-Noord ligt in de monding van het Noordzeekanaal naar de Noordzee een forteiland. Je kan er met een veerboot naar toe. Er hangt een bedrukte energie op het eiland. In WOII heeft de Duitse bezetter op een groot gedeelte zijn stempel gedrukt. Daarvan kom je op het eiland nog steeds de sporen tegen. Tegen de schemering bereiken echo’s uit het verleden vandaag de dag ook nog wel eens de oren van sommige bezoekers. Die horen in donkere gangen het stampen en schuifelen van soldatenlaarzen. Een enkeling hoort zelfs een “befehl”. Toen wij er rondliepen hoorden we helaas niets van dat alles. Zo zie je maar weer. Echo’s laten zich kenbaar niet befehlen. In de herfst maar weer eens bezoeken. Misschien krijgen we dan iets te horen.
Vluchtstrook in het Universum 