
Snel even een oliebolletje, voordat de paaseitjes weer in de winkel liggen. Je moet er vlot bij zijn tegenwoordig.

Snel even een oliebolletje, voordat de paaseitjes weer in de winkel liggen. Je moet er vlot bij zijn tegenwoordig.

Waarom ik niet post over Heerhugowaard? Of in ieder geval, niet meer post dan dat ik tot nu doe, kreeg ik als vraag. Nou dat is eenvoudig, er valt niet heel veel te posten over deze stad. Om te beginnen heeft het niet of nauwelijks een oud stadshart. Er staat één en ander aan oude boerderijen en een verdwaalde kerk of oude kroeg en dan houdt het wel een beetje op.

Heerhugowaard is vooral veel nieuwbouw of relatieve nieuwbouw. Oude poldergrond omgezet in woonwijken. Zoals ik bij Kanteldenker laatst schreef heeft het een beetje hetzelfde imago als Almere. Nieuw en saai, toch gebeurd er wel van alles op het gebied van wonen en is het als stad op de toekomst voorbereid.

Stadsverwarming is er bijvoorbeeld heel normaal. Dat zie ik ze in het centrum van grote steden als Alkmaar of Amsterdam niet snel aanleggen vanwege ruimtegebrek. De grote verwarmingscentrales kunnen ze daar niet kwijt. En dat is maar één voorbeeld. Omdat de ruimte er is, en er goed over de inrichting is nagedacht is ook het wegennet goed, het zit logistiek prima in elkaar.

Dat gaat ook op voor de voorzieningen die we eventueel nodig hebben op onze heel oude dag, alles is aanwezig. Okay, deze stad mag inderdaad geen toeristische trekpleister zijn, dat maakt het wel een stad waar het redelijk rustig wonen is. Want hoewel ik graag in Alkmaar kom, krijgt dat oude stadscentrum ook steeds meer te maken met de groeiende stroom toeristen.

Voor zover je van een centrum kan spreken in Heerhugowaard is dat winkelcentrum Middenwaard. Daar zit ook de meeste horeca in en omheen, een bioscoop en een theater. Het is wat mij betreft genoeg. Ik zal in komende posts eens de oude erfenis proberen op te zoeken van Heerhugowaard. Tot dan wens ik u een prettige woensdag beste lezer, zaag ze vandaag.

Oud nieuws, ik weet het. Evengoed, de definitie van peuk is een opgebrande sigaret. Waarom zou je 250.000 opgebrande sigaretten bewaren? Oh nee, het zijn toch nieuwe sigaretten. Goed bezig hier in Heerhugowaard. Niet in onze schuur, nee, nee, echt niet!

Een nieuwe woonplaats betekent het begin van een grote ontdekkingstocht. Vanaf de ringweg Heerhugowaard kan je Intratuin zien en in het weekend staat het parkeerterrein daar dermate vol dat we al snel de conclusie hadden getrokken dat we beter een keer door de week konden gaan ontdekken.

Dat was een goede conclusie, door de week is het daar beduidend rustiger. De kerstshow staat daar momenteel op volle kracht te draaien en mien Gott, dat is vooral veel van van alles. Veel in veelvoud! Iemand met keuzestress komt daar nooit meer uit.

Ik vroeg mijzelf halverwege af hoe Jezus tegen dit gebeuren aan zou kijken. Waarschijnlijk zou hij zich met opgetrokken wenkbrauwen afvragen hoe het zover heeft kunnen komen met de viering van zijn verjaardag. Ik vermoed ook dat Jezus eerder minimalistisch was en niet zo van veel en meer.

Maar goed, in de huidige tijden waarin de boodschap van Santa belangrijker is geworden dan die van Jezus zelf maakt dat de gemiddelde kerstshopper natuurlijk niet uit. En ik houd van lichtjes in donkere tijden dus kon ik mijn hart ophalen hier.

Halverwege kwamen we in tijdnood dus als we echt alles willen zien moeten we nog een keer terug. Daar moet mijn pet echter wel naar staan dus het kan ook zomaar zijn dat we deze Intratuin pas in de lente weer bezoeken. We gaan het zien, voor nu wens ik u met deze kleine impressie een prettige dinsdag beste lezer.

Met een appartement wat eind deze maand opgeleverd moet worden in Beverwijk pendelen we nog even heen en weer tussen twee adressen. Ik heb eigenlijk alleen bij Bertjens even bijgelezen in de tussentijd, bij de rest van uw schrijvers meld ik mij binnenkort weer. Druk, druk, druk, ik wens u allen een prettige dinsdag!







En een schone lei in gebruik nemen. We zijn er nog lang niet hier, maar we gaan de goede kant op. Een kleine impressie van mijn afwezige dagen hier, u begrijpt beste lezer. Het was en is nog even druk.

Gelukkig hebben ze in mijn nieuwe woonplaats ook putten, en deksels! Zonder zou ietwat gevaarlijk worden.

Omdat een sleutelfiguur bij de notaris haar werk niet goed had gedaan ging de overdracht niet echt soepel. Tekenen per volmacht, trekken aan de bank en uiteindelijk toch de sleutels gekregen. Net als bij bijtende honden “gebeurt dat anders nooit”. We kunnen weer een hoofdstuk in dit boek afsluiten. Inmiddels liggen de verfbakken en rollers klaar in Heerhugowaard. We hebben nog wat klussen te doen voor de definitieve verhuizing. Wens ik u een prettige vrijdag beste lezer, en voor straks een nog prettiger weekend!

Ons appartement in Beverwijk is verkocht. Dat is prettig want dat betekent geen bezichtigingen meer dus kunnen we weer ingepakte verhuisdozen gaan opstapelen in de woonkamer. We hoeven geen rekening meer te houden met het uiterlijk. Dat is wat betreft wooncomfort ook prettig, niet meer het idee te hebben dat je in een toonzaal leeft die je continu in optimale conditie moet houden omdat er bezichtigingen kunnen plaats vinden.
Deze stap in de aankomende verhuizing hebben we in ieder geval ook genomen. Nog een kleine twee weken en dan krijgen we de sleutels van ons nieuwe huis in Heerhugowaard. Dat wordt de volgende stap. Ondertussen hebben we hebben hier nog even één en ander in te pakken. Waar is mijn plakbandapparaat?

Open dagen bij een pompoenen en kalebassen kweker in Heerhugowaard afgelopen weekend. Omdat we toch een beetje onze nieuwe woonomgeving willen verkennen een goede reden om weer eens die kant op te gaan.


De pompoenen en kalebassen worden hangend gekweekt, dat voorkomt schade op de grond. Het was leuk om daar een hele kas vol mee te zien.

Het is eigenlijk een uit de hand gelopen hobby van een tuinder die een kas over heeft en daarin gaat kweken. Iets wat we in het tuindersgebied van Heemskerk ook wel zien gebeuren.

De boel was een beetje aangekleed met Halloween versiering en plaatselijke kunst. De cursus pompoensnijden en workshop stukjes maken hebben we overgeslagen. Voor kinderen was er een springkussen en je kon er koffie en thee krijgen. Al met al een aardig initiatief.

En geheel in toepasselijke herfstsfeer, wat bij mij sowieso goed is. Bij wijze van uitzondering onderstaand een foto waarop ik zelf ben te zien. Die joekels van kalebassen moest ik natuurlijk wel goed op de foto zetten.
