Vandaag sta ik even stil bij mensen uit mijn omgeving die zijn overgegaan. Met een glimlach, omdat het goed was. Vanwege een bericht van Ruby. Omdat het twee jaar terug is dat Theo over ging. En dan denk ik toch ook weer even aan al die anderen. Het gebeurt steeds vaker, dat stilstaan. Zal bij ouder worden horen. Doe ik ze stiekem even de groeten. Met een glimlach.
Gisteren zijn wij naar de Hortus Botanicus geweest in Leiden. Voor mij was dat voor de eerste keer en een geweldige ervaring.
Een paar foto’s om u een kleine impressie te geven beste lezer. De sfeer is echter niet zo goed te vangen op foto, je kan er beter zelf in het rondte lopen.
In ieder geval, een bezoek is aan te raden. Zeker als u interesse heeft in natuur. Daarnaast is Leiden zelf sowieso een heel fijne stad om eens rond te neuzen. Er is genoeg te zien en te beleven.
Ik presenteer u, vanuit Leiden, een verwend katje. Waarvan akte.
Terwijl de radiomakers de luisteraar vast proberen te houden. Uiteraard voor de luistercijfers, hoe meer luisteraars hoe meer advertentie inkomsten, verander ik met regelmaat van frequentie. Mede omdat ik mij nog wel eens kan irriteren aan degene achter de microfoon. In de afgelopen week kreeg Gijs Staverman dat voor elkaar. Iedere keer als het weerbericht langs kwam kon hij het niet laten om af te sluiten met “ongewoon warm voor de tijd van het jaar, maar wel lekker!”. Hallo meneer Staverman? Global warming veroorzaakt natuurrampen over de hele aardkloot en eist daarmee mensenlevens op, maar u vindt het wel lekker? Ben jij wel helemaal lekker? De reden waarom we nog geen paraplu op hoeven te steken vind ik er persoonlijk niet één om maar een beetje te bagatelliseren op de radio ja? NPO2 is een aardige zender om te beluisteren, maar de komende tijd kies ik een andere zender als de heer Staverman zich meldt. Dat zal hem leren.
Het huishouden roept. Voor het stofzuigen even de dekens op de bank opvouwen. En als je vervolgens in de woonkamer terug komt met de stofzuiger je kat op de bank aantreffen, bovenop de stapel. Als de kat op de erwt. Jammer voor Ruben dat de stofzuiger aan ging. Die twee zijn geen vrienden.
Het zal Ruben worst wezen (Worst? Hoorde ik daar worst?). Voor Ruben is het iedere dag dierendag. En zo hoort het ook.
“Hoe doe ik dat dan?” kreeg ik als vraag na mijn vorige post. Ik zal u, beste lezer, drie tips geven. De eerste is eenvoudig. Ga het energielek uit de weg. Al kan dat, als het lek bijvoorbeeld deel uit maakt van je gezin, een beetje lastig zijn. In dat geval kan je als tweede tip, een stap terug doen. Niet fysiek, maar geestelijk of mentaal, hoe je het wilt noemen. Beschouw degene vanaf afstand. Alsof je naar een film kijkt. En laat zijn of haar emoties niet de jouwe worden. Die emoties horen uiteindelijk niet bij jou maar bij het lek. Als derde, visualiseer een krachtveld om je heen. Dat veld van energie is van jou en daar komt een ander met zijn energie niet doorheen als jij dat niet wilt. Twee en drie zijn uitermate effectief in combinatie. Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan. En vergt zeker in het geval van tip twee of drie enige oefening. Het is belangrijk hier balans in te vinden, je wilt niet te afstandelijk worden van mensen die je lief hebt en indien nodig toch helpen. Maar ook niet dat je energie verdwijnt door de emoties van een ander. Bewustzijn en herkenning van het energielek zal je in ieder geval een eind op weg brengen. Daar begint het mee. Het is net als bij water, als je de lekkage weet te traceren kan je er iets aan doen.
Vluchtstrook in het Universum 