In Brabant zijn ze er al achter, de rest van Nederland zal snel volgen. Ik hoef die maatregelen zelf niet want ik houd wel van een beetje spanning. Maar u bent gewaarschuwd beste lezer, het is gevaarlijk hier op de vluchtstrook.
Gevaar
Iron Clan
Aangekomen uit Indonesië. Vanaf vandaag ben ik gebombardeerd tot “clan member” van de Iron Clan. Dat doen ze toch wel weer aardig daar aan de andere kant van de wereld. Ik ga nog even nadenken over de plek waar ik deze bestelling ga bevestigen. Ik schat in dat mijn dochter daar niet heel lang over hoeft na te denken.
Pladler
Pladler, platte radler op de vluchtstrook.
Warmterecord
Ik zie vanochtend in het nieuws potentiële wijnbouw in ons en omringende landen. Zuid Europa is er straks niet meer geschikt voor. Ik zie warmterecords en juichende mensen omdat het zaterdag a.s. wel 24 graden kan worden.
Nou wil ik de pret niet drukken en benadrukken dat ik absoluut geen klimaatwappie ben, maar er wordt toch wel enigzins voorbij gegaan aan de reden voor deze records?
Ik heb niets tegen een zonnetje, integendeel zelfs. Ondanks het feit dat ik er van de dermatoloog niet meer in mag zitten zie ik de zon graag schijnen. Maar wat mij betreft heeft het komende warmterecord wel een rouwrandje. En daar zie ik deze ochtend niet veel van terug in het nieuws.
Test
Toch maar even getest want dit is wel weer een vervelend virus. Geen covid, dat is mooi. Evengoed blijf ik mij verbazen over de hoeveelheid snot die je lijf kan produceren. Uitzieken maar weer.
Pijnackerplein
Schiekade
Plet Bull
Topsport maakt egoïsten. Vraag het de gemiddelde topsporter zelf maar. Degenen die zichzelf eerlijk in de spiegel aan durven kijken zullen het bevestigen. Alles moet wijken voor het doel om ergens het beste in te zijn. Ook al is dat doel totaal onbelangrijk. Wie er het snelste rondjes in een auto kan rijden bijvoorbeeld. In dat geval mag zelfs de natuur ervoor naar de kloten gaan.
Henny Vrienten wist het al; “als je wint, heb je vrienden”. Voordat Verstappen in Formule 1 auto’s stapte waren er een handjevol liefhebbers van autosport in Nederland. En nu hij succesvol is reist er een waar “oranjelegioen” achter hem aan de wereld over. Laten we het maar niet hebben over de CO2-afdruk wat daarvan het resultaat is.
Mensen zijn kenbaar gek op succesvolle grote ego’s. Dat moet dan ook de reden zijn waarom Studio Sport zo goed wordt bekeken. Want laten we eerlijk zijn dat is één grote ego-parade. Zo groot, dat zelfs presentatoren last van hun ego krijgen. Mart Smeets is daar een “goed” voorbeeld van.
In dat licht bezien is niet alleen topsport een ego-booster. Competitie in het algemeen maakt dat de egoïst in de mens naar boven komt. Het verhaal van de underdog kan echter wel eens mooier zijn dan dat van de winnaar. En imperfectie is in mijn ogen meestal interessanter. In mijn ervaring maakt dat je visie ook breder. Want wie zich beperkt tot de winnaars richt zich op een heel klein clubje mensen, die zich meestal niet van hun mooiste kant laat zien.
e?
Ik loop een beetje achter hier. Althans, dat dacht ik in eerste instantie. Als je als uitgangspunt neemt om iedere dag iets te plaatsen als je begint met bloggen, dan wel. Maar dat punt heb ik inmiddels achter mij gelaten. Soms maken de broodnodige dagelijkse drukke zaken nu eenmaal dat iedere dag een bijdrage hier niet altijd mogelijk is.
Ondertussen ben ik met het UWV in gesprek geweest en heb een paar stappen kunnen maken richting omscholing. Ik heb aangegeven dat ik iets in de verslavingszorg wil gaan doen, en het UWV staat daar voor open. We zijn er nog niet helemaal, maar het gaat de goede kant op.
Na dat eerste gesprek en kennismaking met mijn persoonlijke begeleidster vroeg zij mij wat mijn bevindingen met het UWV waren tot nu toe en hoe ik het gesprek had ervaren. Daar kon ik gelukkig positief op reageren. Ik gaf haar eerlijk mee dat mij dat 100 procent meeviel, zeker gezien de negatieve berichtgeving over het UWV in de media. De toeslagenaffaire heeft daarin niet bepaald een positieve rol gespeeld. Wat veel mensen echter vergeten is dat dit soort organisaties uitvoerende organen zijn die het beleid uitvoeren wat door het kabinet wordt bepaald. Daar ligt de oorzaak van het reilen en zeilen van dit soort organisaties.
Ik begon mijn begeleidster dan ook te vertellen over mijn vader. Die schoot mij spontaan te binnen tijdens dat gesprek. Ik heb mijzelf altijd gestoord aan ambtenarenmoppen. Mijn vader is zijn hele werkzame leven belastingambtenaar geweest en als ik zag hoe hard hij moest werken vond ik die moppen niet gepast. Zeker niet omdat hij ontzettend veel mensen heeft geholpen in het verleden met hun papieren in tijden dat aangifte doen een zeer lastige zaak was. De belastingdienst is net als het UWV een uitvoerend orgaan waar mensen in het rondte lopen en je proberen te helpen. Ondanks de vaak onlogische regelgeving en bezuinigingen die ze vanuit de politiek voorgeschoteld krijgen doen ze daarvoor evengoed hun best.
Met dat besef realiseerde ik mij dat die ouwe man van mij veel meer mensen geholpen heeft dan ikzelf tijdens mijn grafische loopbaan. Daar mag hij trots op zijn, ik ben dat in ieder geval wel op hem. Hopelijk gaat het met mijn omscholing de goede kant op. Dan kan ik in mijn laatste werkzame jaren ook nog wat mensen helpen hun verslaving onder controle te krijgen. Doe ik voor een paar jaar ook nog iets nuttigs. Want drukwerk gaat het niet meer worden. Ik houd u beste lezer, op de hoogte van de ontwikkelingen. En ondertussen ga ik het prijsniveau van schooltassen eens bekijken, want daar ben ik alweer een tijdje uit.
Nu
Je moet in het nu leven! Je hoort en leest het steeds vaker. Het “nu” omarmen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Kwamen we deze constatering eerst in diverse spirituele stromingen tegen, heeft het inmiddels zijn weg gevonden naar de psychologie en de algemene beleving van de dag. Het zou zomaar kunnen dat je dit advies inmiddels in de Libelle tegenkomt bij wijze van spreken.
Het wordt wel wat lastig als het “nu” je om de oren slaat met actuele zaken waar je niet zo vrolijk van wordt. En dat zijn er nogal wat. De medemens zorgt daar ruimschoots voor. Dan is in het nu leven niet meer genoeg. In dat geval is het ook noodzakelijk om je te focussen op de positieve kant van het leven. En dan blijven er vaak maar kleine dingetjes over.
Een zekere nonchalance helpt hier goed bij is inmiddels mijn ervaring. Haal eens wat vaker je schouders op als er wat gebeurd en denk “fuck it”. Maak de problemen van een ander niet de jouwe. Dat is ook een welgemeend advies. Want ga eens bij jezelf na, hoe vaak gebeurd dat wel niet? Je kan ook te betrokken zijn en al de ellende van anderen op je nek halen. Zelf schiet je daar niets mee op.
Goed, het lukt ondanks alle afleiding steeds beter in dat nu. Teveel in het verleden is niet goed, daar verander je toch niets meer aan. En teveel in de toekomst is ook niet goed, dat wordt dan een pad vol beren. Laat ik u achter met een toepasselijk muziekje, kijk uit het is een stevige. De titel zegt genoeg, mocht u de muziek niet helemaal kunnen waarderen.
Een leeftijdsbeperking? Mijn hemel, focus op het positieve!
Vluchtstrook in het Universum 