Hoe Bob Fosko postuum alsnog zijn zin kreeg:
Dit jaar wil ik sneeuw, bakken vol met sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw, bakken vol met sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw
En wij ook
Alles in de sneeuw, bakken vol met sneeuw
Eindelijke weer eens sneeuw
Alles in de sneeuw, bakken vol met sneeuw
Eindelijk weer eens sneeuw, begrepen?
Niet verkeerd die uitverkoop, ik heb eindelijk de broek gevonden die ik al jaren wil hebben!
De (lachende) schedel en hoge hoed zijn het symbool van Baron Samedi. De god, of “loa” in de voodoo, van de dood en daarmee ook van het leven. Omdat hij bijvoorbeeld zou bepalen of je geneest van een ziekte of niet, zou je hem namelijk ook kunnen beschouwen als een gever van leven. Dat laatste aspect wordt echter vrijwel nooit aangehaald. En dat is het typische in de berichtgeving of gebruik van voodoo in bijvoorbeeld films, vrijwel alleen de donkere kant wordt belicht.
Twee andere kenmerken van de baron zijn het roken van sigaren en het drinken van rum. Zo wordt hij althans vaak afgebeeld. Dat maakt deze loa best wel rock ’n roll. Ik kan mij voorstellen dat hij met wijlen Lemmy Kilmister van Motörhead een sigaartje heeft gerookt en wat heeft gedronken voordat hij hem de weg wees op het pad. Hij aan de rum, Lemmy aan de Jack Daniels. “De klus zit er op ouwe, nu eerst even een Bavaria, oh nee, voor jouw een whisky natuurlijk”.
Er wordt de baron een frivool en grillig karakter toegedicht. Je kan aan hem offeren maar dat wil niet zeggen dat hij daar ook gevoelig voor is. Zoiets als succes tot aan de voordeur, want uiteindelijk doet hij toch wat hem zelf goed acht, wat weer de grilligheid van de dood zou verklaren. Hij zou ook veel vloeken en grappen uithalen met andere loa’s waarmee zijn band niet erg goed is. Verder is hij getrouwd met maman Brigitte en leider van een serie “hulp loa’s” die mensen helpen de overgang naar de dood te maken. De baron wordt vooral op Haïti vereert, wat door velen als het voodoo hoofdkwartier wordt gezien. Voodoo op Haïti wordt trouwens ook wel “hoodoo” genoemd.
Ik kan mij niet meer herinneren wanneer de baron mij opviel maar het moet in mijn vroege onderzoek naar occulte zaken zijn geweest. Hij was (en is) vergeleken met de heilige bonen die ik gewend was uit de katholieke kerk, uit behoorlijk ander hout gesneden en zal mij daarom bijgebleven zijn.
Over voodoo zelf heb ik wel één en ander gelezen. Interessant maar uiteindelijk niet mijn “cup of tea”. Het is een heel apart geloof met positieve en negatieve kanten maar met name het daadwerkelijk vervloeken van personen wat wel degelijk voorkomt en het offeren van levende dieren staat mij tegen. Bovendien geeft het allemaal veel te veel troep, al dat bloed en die veren en verf enzo. In de loop van mijn onderzoek ben ik er, toen ik met wicca bezig was, achter gekomen dat rituelen sowieso niet bij mij horen. Hoe ik daar achter ben gekomen is weer een heel ander verhaal, daarover een andere keer.
Wie rock ’n roll zegt, zegt whisky en dan meestal Jack Daniels. Als het om drank gaat tenminste. U kent ze vast wel, de foto’s van beroemde rocksterren met die kenmerkende vierkante fles in de hand. Hieronder bijvoorbeeld een foto van de leukste Rolling Stone, Keith Richards.
Dat vond ik destijds niet zo origineel, een t-shirt van Jack Daniels. Bovendien dronk ik geen whisky. In een slijterij viel mijn oog vervolgens op een fles vodka van het merk “Black Death”. De naam Black Death verwijst naar de pest, één van de grootste, zoniet de grootste pandemie die we in Europa hebben gekend.
Het feit dat je daar je drank naar vernoemd deed mij glimlachen, zwarte humor. Dat de grafisch vormgever van Black Death daarbij voor het logo ongegeneerd had lopen struinen in de voodoo was voor mij de kers op de taart. Dat vond ik alles bij elkaar meer rock ’n roll dan Jack Daniels. De slijter wist te achterhalen dat er merchandise van het merk was te krijgen en heeft voor mij dat t-shirt besteld. Online bestellingen bestonden nog niet, dus dat was nog een hele toer om uit halen. En het shirt viel op, want het was in geen enkele winkel verkrijgbaar. Morgen meer over de link naar voodoo. Fijne woensdag!
Eigenlijk wou ik eigenlijk helemaal niet over muziek posten, ik wou het over voodoo hebben. En dan met name over één voodoo-god. Dus neem ik hierbij even een omweg, de reden waarom zal u wel duidelijk worden in de loop van deze “drietrapsraket” beste lezer.
Terug naar het plakboek! Daar zitten een paar foto’s in van Riet Molenaar die in de IJmond bekend stond om fraaie zwart-wit foto’s die zij schoot van bands en muzikanten in en uit de IJmond. Nadat ik opgegroeid ben in de Zaanstreek heb ik een aantal jaren in Beverwijk gewoond voordat ik weer verder keek en speelde daar in een aantal bands basgitaar.
Riet is getrouwd met Aad Molenaar die indertijd één van de twee aanwezige muziekzaken in Beverwijk had en zelf ook aktief was als muzikant in bands. Als we nieuwe snaren nodig hadden gingen we dus naar Aad. Ons kent ons.
Op de bovenstaande foto ben ik dat ventje links. De foto’s heeft Riet gemaakt op het “Zolderrock” festival in Velsen Noord. Waarom “Zolderrock” zult u zich wellicht afvragen? Nou, dat kwam omdat de bands die daar stonden oefenden op de zolder van een oude pastorie.
Maar eigenlijk gaat het daar nu even niet om. Het gaat namelijk om het t-shirt wat ik op de foto draag tijdens dit optreden. Houdt dat even vast beste lezer, houdt dat vast, ik kom hier namelijk op terug. Ik wist dat ik deze foto nog ergens moest hebben en dat t-shirt was de reden voor mijn zoektocht. Wens ik u voor nu een prettige dinsdag, met niet al teveel of liever nog, helemaal geen glijpartijen buiten.
Naar bijvoorbeeld oude foto- en plakboeken is knap lastig als een gedeelte nog ingepakt in dozen zit. Maar ik heb de foto voor mijn intro naar het volgende onderwerp hier gevonden, nog even scannen.
Ik heb hier een paar keer gemeld dat ik mijzelf als esoterisch christen zie. En aan reakties hier op de vluchtstrook en op de snelweg merk ik dat niet iedereen helemaal begrijpt wat ik daarmee bedoel. Vandaar deze post om één en ander te verduidelijken. Niet om u te bekeren, laat ik dat voorop stellen, u denkt of gelooft maar lekker wat u zelf wilt. Evengoed, met wat links naar eventuele aanvullende informatie en nu in het kort en om het luchtig te houden:
Soms denk je van ho, de draad ben ik kwijt, dan denk je hè? en zie je de zaken even niet zo scherp etc. met dank aan van der Laan en Woe.
Esoterisch Christendom in 1 minuut “here we go”:
Na de kruiziging van Jezus Christus viel het Christendom uit elkaar in diverse stromingen. Één daarvan was de stroming van de Katharen. Omdat die nogal eigenwijs waren en niet klakkeloos de kerkelijke macht van Rome erkenden besloot de kerkelijke macht in Rome tot genocide van deze bevolkingsgroep want zij zouden ketters zijn. Ze hadden al wat ervaring met verbranden van heksen, dus een bevolkingsgroepje meer of minder, kniesoor die daar op let!
De leer van de Katharen verdween echter niet geheel en volgde een ondergrondse voor de kerk onzichtbare esoterische weg om vandaag de dag geheel of gedeeltelijk weer op te duiken bij onder andere de Rozenkruizers die in Nederland hun hoofdkwartier in Haarlem hebben staan. De iets meer individueel ingestelde esoterisch christenen kunnen ook terecht bij stichting De Heraut die onder andere lezingen verzorgen van de hier eerder genoemde Hans Stolp.
Hoe ik in deze christelijke stroming terecht ben gekomen is een verhaal apart met onder andere wortels in Limburg. Misschien vermoei ik u daar nog eens mee op een andere zondag beste lezer. Voor mij zijn in ieder geval belangrijk de afwijzing van kerkelijk gezag, het open staan voor ieder ander geloof en de gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen als het om spiritualiteit gaat. Uit de weinige overgebleven geschriften blijkt namelijk dat deze stroming al in het verre verleden zowel mannelijke als vrouwelijke voorgangers had en zeer feministisch was ingesteld voordat de “Dolle Mina” uberhaupt was geboren.
En hier laat ik het voor nu even bij. Er zijn inmiddels over deze onderwerpen meters boeken geschreven. De Rozenkruizers houden er zelfs een eigen boekhandel op na, Pentagram. Ik heb die boeken uiteraard niet allemaal gelezen, ik kijk wel uit. Maar wellicht vindt u er iets tussen wat uw interesse wekt. Misschien ook niet, dat is ook goed. Uiteindelijk schrijft Stephen King ook leuke boeken, voor ieder wat wils. Prettige zondag!
Ik kijk met verbazing naar het nieuws en word bang voor een kettingreaktie. Chinezen die gaan denken, wat jij kan, kunnen wij ook, pik in Taiwan. Poetin heeft zijn handen nog even vol aan Oekraïne en roept straks met een pak boter op zijn hoofd waarschijnlijk foei! Als ik Zuid Korea was zou ik ook even alert blijven. Net als Canada en Groenland, mien Gott wat een soepzooi.
In begonnen nog net voor de jaarwisseling en nu uitgelezen. Het is dan ook niet een heel dik boek. Wel één die je niet in één keer uit kan lezen. Omdat je er tussendoor zo af en toe over na moet denken leg je het vanzelf met enige regelmaat opzij.
Het is niet het eerste boek wat Hans Stolp over dit onderwerp heeft geschreven. Het is wel het meest toegankelijk voor degenen die zich (nog) niet veel met esoterie hebben bezig gehouden. Ik kwam er niet heel veel nieuwigheden in tegen, maar het was prettig lezen. Wel nieuw voor mij was de term “thanatologie”, wat studie naar de dood betekent. Ik heb het even opgezocht en daar zijn zowaar opleidingen in.
Verrassend maar niet aan mij besteedt zo’n studie, teveel praktisch en te weinig esoterie. Ik blijf mijn eigen route volgen, lectuur genoeg als je het koren van het kaf kan scheiden. Voor de lezers onder u die dit een te zwaar onderwerp vinden sluit ik af met een linkje naar Freek met RobertJan en vrienden voor een humoristische noot. Trek ik ondertussen even een ander boek uit de kast.
Zo, 2025 is afgesloten en 2026 hebben we geopend. Eerst maar eens de scherven van de jaarwisseling bij elkaar vegen en dan zien we wel weer verder. De stilte van januari is voor nu in ieder geval welkom.
Vluchtstrook in het Universum 