Ludiek stickertje besteld. Een gedeelte van die jongeren waar ik het in de vorige post over had hebben geld genoeg, of ouders met geld genoeg, om ook in Beverwijk de straat onveilig te maken met fatbikes. Ik ben het voor een keer eens met de door de VVD voorgestelde maatregelen. Zo’n sticker zal ze niet tegen houden, die maatregelen hopelijk wel.
Wonende achter een supermarkt zie ik iedere dag een bont gezelschap door onze straat lopen en rijden. En met name jongeren kunnen daar nogal luidruchtig bij aanwezig zijn. Naar elkaar schreeuwend om niets vervuilen ze de boel, want de aanwezige vuilnisbakken worden stelselmatig genegeerd.
Zoals ik hier eerder heb geschreven heb ik wat betreft bepaalde zaken kenbaar een conservatieve inslag. Opvoeding is één van die zaken. Mijn dochter hoefde het niet te proberen om te schreeuwen op straat, dan kon ze binnen komen spelen. Wat er leuk aan is om je net aangeschafte flesje frisdrank tien meter de lucht in te gooien en op straat te laten knallen snap ik ook niet helemaal.
Inmiddels heb ik een fors aantal artikelen gelezen over opvoeding in diverse media. In het kort komen de conclusies redelijk met elkaar overeen. Tegenwoordig willen mensen wel de kinderen maar niet de opvoeding. Ze willen er geen moeite of tijd in moeten steken. Dat verklaart in ieder geval het gedrag van veel snotneuzen die ik hier op straat zie zwerven. Deze generatie ouders creëren draken van kinderen.
Met een echtgenote die werkzaam is in de buitenschoolse opvang zijn er gelukkig nog verhalen waardoor je nog enigzins hoop houdt op de toekomst. Maar over het algemeen zou je met regelmaat een paar van die koters met liefde in de afvalbak frommelen.
En wederom goed gespot door mijn dochter in Rotterdam. Wel goed opletten in het verkeer als je foto’s maakt lieverd.
Smerige dingen, die maïswafels.
Als we toch met beestjes bezig zijn. Deze duif werd kort terug gespot in een supermarkt in Rotterdam door mijn dochter. Die zal op zoek zijn geweest naar duivekater. Hij zat er op zijn gemak bij in ieder geval.
In je mandje, in de wachtkamer van de dierenarts. De hele weg in de auto heb je op hoog volume geprotesteerd maar dat mocht niet baten. Twee injecties en een pilletje verder is “van Rooijen” weer thuis. Hij ziet er goed uit voor zijn leeftijd. Zal hij van z’n baas hebben 😉
Mijn analyse, laat uw hoop maar varen. Ik heb dit shotje even van mijn Faecesbookpagina gemaakt.
Vluchtstrook in het Universum 