Humor als wapen

Ik volgde de man niet zo. Maar sinds een paar weken kijk ik met regelmaat naar Jon Stewart. Al is het maar om mijzelf ervan te verzekeren dat er nog Amerikanen zijn die niet hun verstand hebben verloren. Of hun humor, ondanks de shitzooi waar ze in zitten dankzij hun koning. In de reakties op mijn vorige post schreef ik het al, humor kan een machtig wapen zijn. Nou ben ik vooral van de Britse humor, en is het erg lastig om mij aan het lachen te krijgen, maar deze kerel lukt dat zelfs af en toe door enkel zijn blik in de camera. Respect! Met een hoofdletter, omdat hij zijn mond niet houdt en zijn humor niet heeft verloren.

Één – update: twee!

Screenshot: NOS

Ik lig werkelijk in een deuk hier, nou dit zal wel indruk maken! 😂 Stuur er dan helemaal geen! Mijn God, het blijft sukkelen in Den Haag, gaat niet meer goed komen daar, let op mijn woorden.

BREAKING NEWS! 16:08 uur:

Kleine update, we sturen er niet één, maar twee! 😂 Het ziet er daar wel mooi uit zo in de sneeuw trouwens, maar dat is weer een ander verhaal.

Screenshot: NOS

Pak ‘m op!

Foto: VihU

Goedemorgen beste lezer. Het is hier wat rustiger vanwege gesleutel aan de achterkant en voorbereidingen op wat komen gaat. Iets met prioriteiten 😉 evengoed viel mij tijdens een recente wandeling op dat er tal van relatiecrisis moeten zijn in handschoenenland. Zo’n crisis komt nooit gelegen. En al helemaal niet op dit moment als ik de weersvoorspellingen moet geloven. Volgens de Pelleboeren zijn we namelijk nog niet van de winter af. Als ik de handschoenen bij een volgende wandeling weer tegenkom zal ik ze op één hoop gooien, misschien weten ze elkaar warm te houden in een goed groepsgesprek.