Ludiek stickertje besteld. Een gedeelte van die jongeren waar ik het in de vorige post over had hebben geld genoeg, of ouders met geld genoeg, om ook in Beverwijk de straat onveilig te maken met fatbikes. Ik ben het voor een keer eens met de door de VVD voorgestelde maatregelen. Zo’n sticker zal ze niet tegen houden, die maatregelen hopelijk wel.
Even een paar nieuwe tekenpennen testen, die Japanners zijn zo gek nog niet.
Voordat cd’s weer in prijs gaan stijgen moest het toch maar eens van komen. Dus lag deze cd van Minor Threat vandaag in de bus. Zal gisteren ingegooid zijn. In prijs gaan stijgen? vraagt u zichzelf nu waarschijnlijk af beste lezer. Jazeker, ik voorspel u na de terugkeer van het vinyl, de terugkeer van de cassette en de cd. En daarmee een prijsstijging van deze geluidsdragers.
Met mijn muzieksmaak, die zo af en toe ver uit “the middle of the road” ligt, kan ik met regelmaat bepaalde muziek niet terug vinden op Spotify. Soms kan je van een artiest of band van alles vinden, behalve die ene uitgave. De eerste LP van Nina Hagen bijvoorbeeld. En dat terwijl de liefhebbers het er toch wel over eens zijn dat dit album het beste uit haar ouvre is. “Field Day” van de band Dag Nasty, is er ook zo één. Het is dat iemand zo vriendelijk is geweest deze op Youtube te zetten, verder is er niets van terug te vinden.
Zolang de streamingsdiensten nog de nodige “gaten” blijven vertonen zal er hier in huis zo heel af en toe een cd in de bus blijven vallen. En dat is geen straf.
Aangekomen uit Indonesië. Vanaf vandaag ben ik gebombardeerd tot “clan member” van de Iron Clan. Dat doen ze toch wel weer aardig daar aan de andere kant van de wereld. Ik ga nog even nadenken over de plek waar ik deze bestelling ga bevestigen. Ik schat in dat mijn dochter daar niet heel lang over hoeft na te denken.
Met dank aan de postbode, ik kan morgen de week doormidden zagen.
Vandaag lag er post van Broodje op de mat. Post in de vorm van een pretpakket. De labels voor BroodjesKledingStyle zijn heel mooi geworden. Ze hebben twaalf kleuren garen nodig gehad om het eindresultaat te bereiken. Als ik het goed heb begrepen voor de producent ook een heel leuke klus omdat het niet zo vaak voorkomt dat er zoveel kleuren garen in een label worden gebruikt. Werden we ook nog eens getracteerd op een BKS ketting en (heel leuk om te lezen) het magazine van the Makeover Factory, geheel gewijd aan het werk van Beppy Viergever aka Broodje.
Kinderinternaten, drank, drugs, punk en kraken, dood in de ogen, ziekte en zeer, wat heeft deze man eigenlijk niet meegemaakt? Het is prachtig om te zien dat iemand als Bep na een zeer turbulent leven zichzelf weet te herpakken en van zijn kledinglijn een succes maakt. Hij pakt het leven bij de kladden en maakt er het beste van. Zo iemand help ik graag een handje met een ontwerp voor een label. Van een “tweede golver” voor een “eerste golver” zoals Bep zou zeggen. Het succes is hem meer dan gegund.
In deze barre winter is een beetje extra warmte geen overbodige luxe. Dus ga ik mij oriënteren op internet. Blijken Zwitserse legerdekens “je van het” te zijn. Ik bestel twee van die dekens. Met twee koukleumen in huis komen die wel van pas. Komt de bestelling binnen, blijken ze gemaakt te zijn met wol uit Nieuw Zeeland door een bedrijf in de Oekraïne. Die verzenddoos komt uit Nederland vandaan. Rest mij de vraag; hoezo Zwitsers? 😂
Okay, toen ik zag dat deel 5 uit was gekomen toch maar besteld. En meteen deel 2 en 3 om de serie compleet te maken. De andere delen stonden al in de kast. Leuk om door te bladeren, deze documenten van mijn jeugd. Ik was geen fanatieke Paradisobezoeker. Wij hadden het Drieluik in Zaandam. Maar deze boekenserie met foto’s van onder andere Martijn de Jonge is wel aardig om compleet te maken.
Drukkerijen die het nog wel goed doen zijn de drukkerijen die verzendverpakkingen maken. We bestellen heel wat af via internet met elkaar, en al die bestellingen moeten worden verstuurd in een verpakking, meestal dozen. Zeker in deze maand draaien pakketbezorgers overuren. Wat mij wel opvalt is dat veel van die verpakkingen nogal groot zijn ten opzichte van de inhoud. Dat je niet voor ieder artikel een op maat gemaakte verpakking hanteert kan ik op zich begrijpen. Dan puilt je magazijn uit van de dozen in allerlei soorten en maten. Maar de doos die ik van Bax ontving met een setje slagwerkstokjes was bijvoorbeeld geschikt voor een compleet tambourskorps aan stokjes. En dat is eigenlijk best zonde van het overbodige materiaal.
Bij de post! Kijk, zo zie ik post graag binnenkomen. Als waardering voor mijn goede zorgen (mijn dame herstelt momenteel van een dubbele longontsteking) heeft zij mij cannoli laten bezorgen. Wat een verwennerette. Niet nodig, maar wel lekker. Dat ga ik natuurlijk niet alleen verorberen, zij moet mij helpen deze traktatie soldaat te maken. Bij cannoli moet ik altijd even denken aan die scene uit the Godfather. Prachtige serie films die ik al lang niet meer heb gezien. Ik kan ze weer eens kijken, ze liggen hier in de kast. Maar nu eerst even koffie zetten.
