Vandaag hebben we onze kleine vriend op reis gestuurd. Het was tijd, hij was moe en de ziekte was aan de winnende hand. Dus het is goed. Maar ik mis hem nu al verschrikkelijk, mijn God wat is het stil in huis. Goede reis tijger, we zien elkaar weer aan de overkant.
Selfie in inkt op papier
Ich werde Ƥlter, schaue mich um und komme zu dem Schluss, dass ich immer weniger in diese Welt gehƶre.
Topsport maakt egoĆÆsten. Vraag het de gemiddelde topsporter zelf maar. Degenen die zichzelf eerlijk in de spiegel aan durven kijken zullen het bevestigen. Alles moet wijken voor het doel om ergens het beste in te zijn. Ook al is dat doel totaal onbelangrijk. Wie er het snelste rondjes in een auto kan rijden bijvoorbeeld. In dat geval mag zelfs de natuur ervoor naar de kloten gaan.
Henny Vrienten wist het al; “als je wint, heb je vrienden”. Voordat Verstappen in Formule 1 auto’s stapte waren er een handjevol liefhebbers van autosport in Nederland. En nu hij succesvol is reist er een waar “oranjelegioen” achter hem aan de wereld over. Laten we het maar niet hebben over de CO2-afdruk wat daarvan het resultaat is.
In dat licht bezien is niet alleen topsport een ego-booster. Competitie in het algemeen maakt dat de egoĆÆst in de mens naar boven komt. Het verhaal van de underdog kan echter wel eens mooier zijn dan dat van de winnaar. En imperfectie is in mijn ogen meestal interessanter. In mijn ervaring maakt dat je visie ook breder. Want wie zich beperkt tot de winnaars richt zich op een heel klein clubje mensen, die zich meestal niet van hun mooiste kant laat zien.
Je moet in het nu leven! Je hoort en leest het steeds vaker. Het “nu” omarmen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Kwamen we deze constatering eerst in diverse spirituele stromingen tegen, heeft het inmiddels zijn weg gevonden naar de psychologie en de algemene beleving van de dag. Het zou zomaar kunnen dat je dit advies inmiddels in de Libelle tegenkomt bij wijze van spreken.
Het wordt wel wat lastig als het “nu” je om de oren slaat met actuele zaken waar je niet zo vrolijk van wordt. En dat zijn er nogal wat. De medemens zorgt daar ruimschoots voor. Dan is in het nu leven niet meer genoeg. In dat geval is het ook noodzakelijk om je te focussen op de positieve kant van het leven. En dan blijven er vaak maar kleine dingetjes over.
Een zekere nonchalance helpt hier goed bij is inmiddels mijn ervaring. Haal eens wat vaker je schouders op als er wat gebeurd en denk “fuck it”. Maak de problemen van een ander niet de jouwe. Dat is ook een welgemeend advies. Want ga eens bij jezelf na, hoe vaak gebeurd dat wel niet? Je kan ook te betrokken zijn en al de ellende van anderen op je nek halen. Zelf schiet je daar niets mee op.
Goed, het lukt ondanks alle afleiding steeds beter in dat nu. Teveel in het verleden is niet goed, daar verander je toch niets meer aan. En teveel in de toekomst is ook niet goed, dat wordt dan een pad vol beren. Laat ik u achter met een toepasselijk muziekje, kijk uit het is een stevige. De titel zegt genoeg, mocht u de muziek niet helemaal kunnen waarderen.
Say fuck it
Een leeftijdsbeperking? Mijn hemel, focus op het positieve!
Door mijn werkloze situatie ben ik in staat het nieuws iets intensiever te volgen en ben tot de conclusie gekomen dat een slechte raadgever daar veel invloed op heeft. Angst speelt zonder meer een hoofdrol in de berichtgeving. Natuurlijk, het zijn bizarre tijden. Oorlog, honger, genocide en dichter bij huis de situatie in Nederland waar we de puinhopen na jarenlang Rutteriaans beleid voorlopig nog niet opgeruimd zullen krijgen (als dat überhaupt al gaat lukken) kweken uiteraard een perfecte voedingsbodem voor angst. Evengoed is en blijft dat een slechte raadgever. Mijn advies is concentratie op het kleine. Laat die grote ellende even links liggen en laat je oog eens vallen op het kleine, vooral in de natuur. Er staat weer van alles in knop en op het punt te gaan bloeien. Er is gelukkig nog veel moois in je omgeving te zien, als je er maar oog voor hebt. Mijn ervaring is dat die mooie kleine wondertjes een goede tegenpool zijn voor die grote angstige situaties. Fijne dag vandaag, geniet er van.
In een interview met Roos Vonk las ik dat zij vrij afgelegen woont omdat zij anders overprikkelt raakt van de medemens. Dat uitgerekend zo iemand boeken schrijft over het ego deed mij glimlachen. En maakte dermate nieuwsgierig dat ik nu in haar laatste boek ben gaan lezen. Niemand komt onder het ego uit. En als je in het dagelijks leven vrijwel iedere dag te maken hebt met mensen die hun ego de dag laten bepalen is deze materie helemaal interessant. In het kader van zelfonderzoek of spiegelen, hoe je het ook wilt noemen, is zo’n boek ook mooi meegenomen. Dat geeft voedsel tot nadenken over hoe het eigen ego een loopje met je kan nemen.
Je zoekt eens wat op internet, kom ik dit interview tegen met Pim van Lommel op YT. Deze heer heeft mijn kijk op het leven en dood in positieve zin richting gegeven. De moeite waard eens te bekijken als u de dag een beetje diepgang wilt geven. Ik wens u allen een prettige zondag!
Het is weer zover. Ruben wou niet naar buiten, die ligt rechts van mij te snurken in zijn mandje. Ik ben een werkloze nachtportier. Tot nu tenminste, het is 01:58 uur. Het kan zomaar zijn dat er straks van mijn diensten gebruik wordt gemaakt. Links van mij bewaakt een nachtkabouter mijn “wappie”; 50% wortelsap met 50% appelsap en daarbij heb ik mijzelf vannacht getracteerd op een flinke scheut Gimber. Dat maakt deze mocktail extra lekker.
Rond deze tijd moet je er echter voor waken niet teveel te piekeren. Dat is namelijk een slechte reden om je slaap te onderbreken. Helemaal als je slaap daardoor niet meer terug wil komen. Daarom ga ik nog even mediteren en probeer zo nog wat slaap te pakken. Wij zien elkaar weer in de ochtend beste lezer, maak er nog een fijne nacht van.