Spiritualitas – Vluchtstrook in het Universum

Medusa – Gaga

Als man ben ik groot voorstander van gelijkheid tussen man en vrouw. Het is bijvoorbeeld te imbeciel voor woorden dat vrouwen voor het zelfde werk minder krijgen betaald als mannen. Leg mij maar eens uit waarom dat zo is. Omdat je een piemeltje hebt? Ik heb nog nooit een goed argument voor dat verschil gehoord of gelezen. Je bent geschikt voor een bepaalde baan of je bent dat niet. Geslacht, net als bijvoorbeeld huidskleur of sexuele geaardheid heeft daar verder niets mee van doen.

Het zijn de mannen die over het algemeen bepalen hoe de geschiedenis wordt geschreven. En dat brengt weer met zich mee dat vrouwen er ook in dat opzicht vaak niet erg goed vanaf komen. Ik moest daar aan denken toen ik op de kade langs de Rijn een portret tegen kwam van Medusa tussen alle plak-kunst waar ik gisteren over heb geschreven.

De maker/ster is in ieder goed op de hoogte van het verhaal van Medusa. Verkracht in de tempel van Athena door Poseidon (gaat iemand die eikel nog aanklagen?). Door Athena zelf daarna vervloekt, zodat iedere man die zij aankeek versteende. De spliff en “stoned” is daar een verwijzing c.q. knipoog naar. Medusa is slachtoffer, maar wordt door de geschiedschrijving afgeschildert als verleidster en boosdoener, typisch mannenwerk, helemaal vanuit de kerk zijn ze daar erg goed in. Iets met Maria en prostitutie? Ook zo’n verhaal. National Geographic heeft een goed artikel geplaatst wat Medusa eer aandoet, “victimblaming” noemen we dat vandaag de dag.

Als ik naar deze Medusa kijk heb ik het vermoeden dat Lady Gaga daar model voor heeft gestaan. Net als Medusa vind ik dat een zeer knappe dame. Want ondanks het feit dat ik voor gelijke behandeling van man en vrouw ben, heb ik natuurlijk wel oog voor de verschillen tussen die twee. Ik wens u nog een prettige woensdag beste lezer, kijk uit met die zaag rond het middaguur 😉

In de boot

Trump heeft groot gelijk, dit gaat ook op voor de gehele verenigde staten, hoog tijd dat ze het terug geven aan de inheemse bevolking, de rechtmatige eigenaren.

De Baron

*Illustratie: Mark Bere Peterson’s Hauntings, Urban Legends, Paganism & Witchcraft*

De (lachende) schedel en hoge hoed zijn het symbool van Baron Samedi. De god, of “loa” in de voodoo, van de dood en daarmee ook van het leven. Omdat hij bijvoorbeeld zou bepalen of je geneest van een ziekte of niet, zou je hem namelijk ook kunnen beschouwen als een gever van leven. Dat laatste aspect wordt echter vrijwel nooit aangehaald. En dat is het typische in de berichtgeving of gebruik van voodoo in bijvoorbeeld films, vrijwel alleen de donkere kant wordt belicht.

Twee andere kenmerken van de baron zijn het roken van sigaren en het drinken van rum. Zo wordt hij althans vaak afgebeeld. Dat maakt deze loa best wel rock ’n roll. Ik kan mij voorstellen dat hij met wijlen Lemmy Kilmister van Motörhead een sigaartje heeft gerookt en wat heeft gedronken voordat hij hem de weg wees op het pad. Hij aan de rum, Lemmy aan de Jack Daniels. “De klus zit er op ouwe, nu eerst even een Bavaria, oh nee, voor jouw een whisky natuurlijk”.

Er wordt de baron een frivool en grillig karakter toegedicht. Je kan aan hem offeren maar dat wil niet zeggen dat hij daar ook gevoelig voor is. Zoiets als succes tot aan de voordeur, want uiteindelijk doet hij toch wat hem zelf goed acht, wat weer de grilligheid van de dood zou verklaren. Hij zou ook veel vloeken en grappen uithalen met andere loa’s waarmee zijn band niet erg goed is. Verder is hij getrouwd met maman Brigitte en leider van een serie “hulp loa’s” die mensen helpen de overgang naar de dood te maken. De baron wordt vooral op Haïti vereert, wat door velen als het voodoo hoofdkwartier wordt gezien. Voodoo op Haïti wordt trouwens ook wel “hoodoo” genoemd.

Ik kan mij niet meer herinneren wanneer de baron mij opviel maar het moet in mijn vroege onderzoek naar occulte zaken zijn geweest. Hij was (en is) vergeleken met de heilige bonen die ik gewend was uit de katholieke kerk, uit behoorlijk ander hout gesneden en zal mij daarom bijgebleven zijn.

Over voodoo zelf heb ik wel één en ander gelezen. Interessant maar uiteindelijk niet mijn “cup of tea”. Het is een heel apart geloof met positieve en negatieve kanten maar met name het daadwerkelijk vervloeken van personen wat wel degelijk voorkomt en het offeren van levende dieren staat mij tegen. Bovendien geeft het allemaal veel te veel troep, al dat bloed en die veren en verf enzo. In de loop van mijn onderzoek ben ik er, toen ik met wicca bezig was, achter gekomen dat rituelen sowieso niet bij mij horen. Hoe ik daar achter ben gekomen is weer een heel ander verhaal, daarover een andere keer.

De Drank

Wie rock ’n roll zegt, zegt whisky en dan meestal Jack Daniels. Als het om drank gaat tenminste. U kent ze vast wel, de foto’s van beroemde rocksterren met die kenmerkende vierkante fles in de hand. Hieronder bijvoorbeeld een foto van de leukste Rolling Stone, Keith Richards.

Dat vond ik destijds niet zo origineel, een t-shirt van Jack Daniels. Bovendien dronk ik geen whisky. In een slijterij viel mijn oog vervolgens op een fles vodka van het merk “Black Death”. De naam Black Death verwijst naar de pest, één van de grootste, zoniet de grootste pandemie die we in Europa hebben gekend.

Het feit dat je daar je drank naar vernoemd deed mij glimlachen, zwarte humor. Dat de grafisch vormgever van Black Death daarbij voor het logo ongegeneerd had lopen struinen in de voodoo was voor mij de kers op de taart. Dat vond ik alles bij elkaar meer rock ’n roll dan Jack Daniels. De slijter wist te achterhalen dat er merchandise van het merk was te krijgen en heeft voor mij dat t-shirt besteld. Online bestellingen bestonden nog niet, dus dat was nog een hele toer om uit halen. En het shirt viel op, want het was in geen enkele winkel verkrijgbaar. Morgen meer over de link naar voodoo. Fijne woensdag!

De Omweg

Eigenlijk wou ik eigenlijk helemaal niet over muziek posten, ik wou het over voodoo hebben. En dan met name over één voodoo-god. Dus neem ik hierbij even een omweg, de reden waarom zal u wel duidelijk worden in de loop van deze “drietrapsraket” beste lezer.

Terug naar het plakboek! Daar zitten een paar foto’s in van Riet Molenaar die in de IJmond bekend stond om fraaie zwart-wit foto’s die zij schoot van bands en muzikanten in en uit de IJmond. Nadat ik opgegroeid ben in de Zaanstreek heb ik een aantal jaren in Beverwijk gewoond voordat ik weer verder keek en speelde daar in een aantal bands basgitaar.

Riet is getrouwd met Aad Molenaar die indertijd één van de twee aanwezige muziekzaken in Beverwijk had en zelf ook aktief was als muzikant in bands. Als we nieuwe snaren nodig hadden gingen we dus naar Aad. Ons kent ons.

Op de bovenstaande foto ben ik dat ventje links. De foto’s heeft Riet gemaakt op het “Zolderrock” festival in Velsen Noord. Waarom “Zolderrock” zult u zich wellicht afvragen? Nou, dat kwam omdat de bands die daar stonden oefenden op de zolder van een oude pastorie.

Maar eigenlijk gaat het daar nu even niet om. Het gaat namelijk om het t-shirt wat ik op de foto draag tijdens dit optreden. Houdt dat even vast beste lezer, houdt dat vast, ik kom hier namelijk op terug. Ik wist dat ik deze foto nog ergens moest hebben en dat t-shirt was de reden voor mijn zoektocht. Wens ik u voor nu een prettige dinsdag, met niet al teveel of liever nog, helemaal geen glijpartijen buiten.

De Zoektocht

Naar bijvoorbeeld oude foto- en plakboeken is knap lastig als een gedeelte nog ingepakt in dozen zit. Maar ik heb de foto voor mijn intro naar het volgende onderwerp hier gevonden, nog even scannen.

Uit

In begonnen nog net voor de jaarwisseling en nu uitgelezen. Het is dan ook niet een heel dik boek. Wel één die je niet in één keer uit kan lezen. Omdat je er tussendoor zo af en toe over na moet denken leg je het vanzelf met enige regelmaat opzij.

Het is niet het eerste boek wat Hans Stolp over dit onderwerp heeft geschreven. Het is wel het meest toegankelijk voor degenen die zich (nog) niet veel met esoterie hebben bezig gehouden. Ik kwam er niet heel veel nieuwigheden in tegen, maar het was prettig lezen. Wel nieuw voor mij was de term “thanatologie”, wat studie naar de dood betekent. Ik heb het even opgezocht en daar zijn zowaar opleidingen in.

Verrassend maar niet aan mij besteedt zo’n studie, teveel praktisch en te weinig esoterie. Ik blijf mijn eigen route volgen, lectuur genoeg als je het koren van het kaf kan scheiden. Voor de lezers onder u die dit een te zwaar onderwerp vinden sluit ik af met een linkje naar Freek met RobertJan en vrienden voor een humoristische noot. Trek ik ondertussen even een ander boek uit de kast.

Defaultnetwerk

Goedemorgen beste lezer. Als u dit leest hebben we het weer gered, de nacht is voorbij en de ochtend klopt aan de deur.

Ik hoop dat u niet teveel hebt lopen piekeren vannacht. Zelf heb ik er een tijdje geen last van gehad, maar ik bespeur dat er nu naar de jaarwisseling toe een klein beetje verandering in komt. Als ik even wakker ben schieten mijn gedachten alle kanten op. Gelukkig duurt dat relatief kort en kan ik redelijk snel weer inslapen dus lig ik er niet echt wakker van, maar het is echter wel iets om in de gaten te houden.

De oorzaak van het piekeren is bij mij meestal een opéénstapeling van verschillende factoren. Gebeurtenissen om mij heen en een spannende agenda zijn daarvoor genoeg. Deze waarschuwingssignalen laten mij beseffen dat ik goed moet opletten in het “nu” te blijven staan. Dan is er goed mee om te gaan.

In mijn speurtocht naar de reden waarom we s’nachts meer piekeren kwam ik dit artikel bij de GGZ tegen. Dat lijkt in eerste instantie een degelijk stuk informatie, maar als ik dan onderaan het artikel zie dat de GGZ de informatie bij NU.nl en Vice vandaan haalt (voor de lezer die het niet weet, de Telegraaf en ander opgeblazen sensatie nieuws) dan raakt het defaultnetwerk in mijn hersenen daar wel een beetje van over zijn toeren.

Nou begin ik mij weer zorgen te maken over de GGZ in dit land. Dat is geen goede start van deze dag, dus hup in het “nu” en eerst maar eens een ontbijtje en een bak koffie. Ik ga het dag voor dag nemen, dus eerst maar eens proberen te genieten van deze dag zonder teveel gepieker. Ik wens ook u een prettige dag met niet al teveel zorgen beste lezer, dat het de tweede kerstdag is is wat mij betreft bijzaak, maar wellicht mooi meegenomen. Tot later, ik meld mij hier vandaag vast wel weer.

Voodoo in De Goorn

Goedemiddag beste lezer, bent u bekend met het volgende effect? Stel, u bent op zoek naar iets, laten we als voorbeeld een auto nemen. Een rode VW Golf bijvoorbeeld. Je bent er na een tijdje oriënteren uit, dat moet ‘m worden. En wat gebeurd er? Verdomd als het niet waar is, overal kom je in ene rode VW Golfs tegen. Als je boodschappen doet, een wandeling of een autoritje maakt, overal kom je ze tegen. Je zag ze nooit, maar nu? Nu je zelf zo’n auto zoekt lijkt het wel of je ze in ene overal tegenkomt.

Ik liep tegen dat effect aan toen ik gisterochtend Art and Crafts in De Goorn een bezoek bracht en tegen deze linoafdruk van Leila Kropman tegen kwam. Ik ben zelf bezig met project voodoo-pop, waar ik later meer over zal posten, en nu lijkt het wel of ik ze overal tegenkom. Geen probleem mee, integendeel.

Later meer over voodoo, niet alleen in het kader van het project, maar ook in het algemeen. Het heeft ten onrechte een slecht imago. Dat komt mede door horrorfilms en onzin verhalen die er over in het rondte gaan. En het is niet omdat ik praktiserend ben, maar gewoon omdat het een interessant onderwerp kan zijn. Niets om bang van te worden in ieder geval. Behalve als je een kip bent, dan zou ik de benen nemen.

We kennen elkaar niet, maar als je dit leest bij deze mijn complimenten Leila, erg mooi gegutst en afgedrukt.

Dressed to kill

Ondertussen wordt het hoog tijd dat ik eens de eerste van de drie voodoo poppen af ga maken. De dame in het gezelschap krijgt voorrang want haar jurk ligt al klaar met dank aan mijn moeder. De accessoires liggen er ook, dus nu nog de factor tijd. Het worden een vrouw, man en een zeeman. De dame heeft al een naam, als er suggesties zijn voor de (zee-)man houd ik mij aanbevolen, schiet maar. Fijne dag!