Een kookwekker in poepvorm. Die hoef je niet perse in de keuken te zetten. Ook op het toilet kan deze zijn nut bewijzen. Iedereen heeft er wel één in de familie, van die langpoepers. Uren zitten ze op de pot. Vooral lastig als je geen tweede wc in huis hebt. Wekkertje zetten op 5 minuten maximaal en als die afgaat afknijpen, doortrekken en broek omhoog. Prima oplossing zo’n poepwekker!
Nou vooruit, doe er nog maar één dan. We moeten tenslotte uitkijken dat we niet uitdrogen met dit weer.
Meneer van Rooijen is er klaar voor. Zijn advies om weer een hete dag door te komen: in de schaduw liggen en je vooral niet bewegen. Zelfs je staart niet. Tenzij je enigzins geïrriteerd raakt door de warmte. Dan mag je een een beetje met je staart op en neer slaan. Hij wenst u allen succes vandaag. Na ca. 19:00 uur mogen we weer een beetje bewegen. En nu stilte!
Ik moet zeggen, we hebben het redelijk onder controle momenteel. Ze zijn er wel, maar met mate. Je probeert de boel zo schoon mogelijk te houden. Fruit in de koelkast enzo. Maar door die extreem warme zomer hebben die fruitvliegen de grootste lol met elkaar. Nog een reden om deze zomer zo snel mogelijk gedag te zeggen.
Tot zover de uitdaging van Miss Oneart. Het zijn drie illustraties geworden, geen cartoon. En ze moesten op Instagram worden geplaatst maar ik heb ze hier in WordPress en Monique heeft ze op de website van DessinDestin gezet. Ze zijn best aardig geworden. Dus als je weer eens drie blanco stukjes whiteboard over hebt, kom maar op!
Dakdekken met dit weer. Ik heb er respect voor, je zal het maar moeten doen. Alleen mijn uitzicht, kan uw broek wellicht iets omhoog? 😂
Jawel, het is er weer tijd voor. Ik wens ook u, beste lezer, snore & peace deze nacht.
Pompoenen zijn alweer te koop! Wellicht wat vroeg. Maar wat is vroeg? Als je een half jaar voor St. Nicolaas arriveert al pepernoten kan kopen valt twee maanden voor Halloween wel mee nietwaar? Ze zijn in ieder geval goed voor het herfstgevoel. Laat maar komen. In dat seizoen ben ik helemaal in mijn element.
Midden in de heksenketel stond een schoonmaker bij zijn karretje een lied te zingen. Mensen met koffers en handbagage passeerden hem links en rechts alsof hij er niet stond. Haast om te komen, haast om te gaan. Ik denk dat ik de enige was die zijn lied hoorde. Midden in de mensenmassa was die man een oase van rust. Wat een verademing.
Ik werk in de grafische industrie en kan mij nog de vroege discussies herinneren over het gebruik van Photoshop op foto’s van modellen. Perfecte plaatjes “schilderen” en de trauma’s van vooral jonge vrouwen die daardoor kunnen ontstaan. Onbereikbare schoonheidsidealen. En hoewel we steeds meer modellen zien met een kilootje meer zijn we er nog lang niet. Ikzelf zie juist schoonheid in imperfectie en houd niet van keurslijven. Perfectie is vreselijk saai, wees blij met wie je bent.
Vluchtstrook in het Universum 