
Nachtschade



Vandaag sta ik even stil bij mensen uit mijn omgeving die zijn overgegaan. Met een glimlach, omdat het goed was. Vanwege een bericht van Ruby. Omdat het twee jaar terug is dat Theo over ging. En dan denk ik toch ook weer even aan al die anderen. Het gebeurt steeds vaker, dat stilstaan. Zal bij ouder worden horen. Doe ik ze stiekem even de groeten. Met een glimlach.


Ik presenteer u, vanuit Leiden, een verwend katje. Waarvan akte.



Flarden mist hangen laag over het water. Weggedoken in mijn jas voelt de ochtend lekker fris. In de stilte ritselt een watervogel in het riet. Herfst aan de Zaan, kon de hele dag maar als deze ochtend zijn.

En dan ineens, heb je weer zin om de oosterburen te bezoeken. Dat gebeurt wel vaker in de herfst.

Foto: VihU

Foto: VihU