Hoe Bob Fosko postuum alsnog zijn zin kreeg:
Dit jaar wil ik sneeuw, bakken vol met sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw, bakken vol met sneeuw
Dit jaar wil ik sneeuw
En wij ook
Alles in de sneeuw, bakken vol met sneeuw
Eindelijke weer eens sneeuw
Alles in de sneeuw, bakken vol met sneeuw
Eindelijk weer eens sneeuw, begrepen?
Wie rock ’n roll zegt, zegt whisky en dan meestal Jack Daniels. Als het om drank gaat tenminste. U kent ze vast wel, de foto’s van beroemde rocksterren met die kenmerkende vierkante fles in de hand. Hieronder bijvoorbeeld een foto van de leukste Rolling Stone, Keith Richards.
Dat vond ik destijds niet zo origineel, een t-shirt van Jack Daniels. Bovendien dronk ik geen whisky. In een slijterij viel mijn oog vervolgens op een fles vodka van het merk “Black Death”. De naam Black Death verwijst naar de pest, één van de grootste, zoniet de grootste pandemie die we in Europa hebben gekend.
Het feit dat je daar je drank naar vernoemd deed mij glimlachen, zwarte humor. Dat de grafisch vormgever van Black Death daarbij voor het logo ongegeneerd had lopen struinen in de voodoo was voor mij de kers op de taart. Dat vond ik alles bij elkaar meer rock ’n roll dan Jack Daniels. De slijter wist te achterhalen dat er merchandise van het merk was te krijgen en heeft voor mij dat t-shirt besteld. Online bestellingen bestonden nog niet, dus dat was nog een hele toer om uit halen. En het shirt viel op, want het was in geen enkele winkel verkrijgbaar. Morgen meer over de link naar voodoo. Fijne woensdag!
Eigenlijk wou ik eigenlijk helemaal niet over muziek posten, ik wou het over voodoo hebben. En dan met name over één voodoo-god. Dus neem ik hierbij even een omweg, de reden waarom zal u wel duidelijk worden in de loop van deze “drietrapsraket” beste lezer.
Terug naar het plakboek! Daar zitten een paar foto’s in van Riet Molenaar die in de IJmond bekend stond om fraaie zwart-wit foto’s die zij schoot van bands en muzikanten in en uit de IJmond. Nadat ik opgegroeid ben in de Zaanstreek heb ik een aantal jaren in Beverwijk gewoond voordat ik weer verder keek en speelde daar in een aantal bands basgitaar.
Riet is getrouwd met Aad Molenaar die indertijd één van de twee aanwezige muziekzaken in Beverwijk had en zelf ook aktief was als muzikant in bands. Als we nieuwe snaren nodig hadden gingen we dus naar Aad. Ons kent ons.
Op de bovenstaande foto ben ik dat ventje links. De foto’s heeft Riet gemaakt op het “Zolderrock” festival in Velsen Noord. Waarom “Zolderrock” zult u zich wellicht afvragen? Nou, dat kwam omdat de bands die daar stonden oefenden op de zolder van een oude pastorie.
Maar eigenlijk gaat het daar nu even niet om. Het gaat namelijk om het t-shirt wat ik op de foto draag tijdens dit optreden. Houdt dat even vast beste lezer, houdt dat vast, ik kom hier namelijk op terug. Ik wist dat ik deze foto nog ergens moest hebben en dat t-shirt was de reden voor mijn zoektocht. Wens ik u voor nu een prettige dinsdag, met niet al teveel of liever nog, helemaal geen glijpartijen buiten.
Naar bijvoorbeeld oude foto- en plakboeken is knap lastig als een gedeelte nog ingepakt in dozen zit. Maar ik heb de foto voor mijn intro naar het volgende onderwerp hier gevonden, nog even scannen.
Ik kijk met verbazing naar het nieuws en word bang voor een kettingreaktie. Chinezen die gaan denken, wat jij kan, kunnen wij ook, pik in Taiwan. Poetin heeft zijn handen nog even vol aan Oekraïne en roept straks met een pak boter op zijn hoofd waarschijnlijk foei! Als ik Zuid Korea was zou ik ook even alert blijven. Net als Canada en Groenland, mien Gott wat een soepzooi.
In begonnen nog net voor de jaarwisseling en nu uitgelezen. Het is dan ook niet een heel dik boek. Wel één die je niet in één keer uit kan lezen. Omdat je er tussendoor zo af en toe over na moet denken leg je het vanzelf met enige regelmaat opzij.
Het is niet het eerste boek wat Hans Stolp over dit onderwerp heeft geschreven. Het is wel het meest toegankelijk voor degenen die zich (nog) niet veel met esoterie hebben bezig gehouden. Ik kwam er niet heel veel nieuwigheden in tegen, maar het was prettig lezen. Wel nieuw voor mij was de term “thanatologie”, wat studie naar de dood betekent. Ik heb het even opgezocht en daar zijn zowaar opleidingen in.
Verrassend maar niet aan mij besteedt zo’n studie, teveel praktisch en te weinig esoterie. Ik blijf mijn eigen route volgen, lectuur genoeg als je het koren van het kaf kan scheiden. Voor de lezers onder u die dit een te zwaar onderwerp vinden sluit ik af met een linkje naar Freek met RobertJan en vrienden voor een humoristische noot. Trek ik ondertussen even een ander boek uit de kast.
En zo zijn we beland op de laatste dag van het jaar en tellen we af naar middernacht. Mijn goede voornemens heb ik snel geteld, ik heb er maar twee en dat is meer tekenen, vandaar de bijgaande oude illustratie die voor velen toepasselijk is vandaag en meer bezig zijn met spiritualiteit in de breedste zin van het woord. Op beide vlakken ben ik dit jaar naar mijn eigen mening behoorlijk tekort geschoten. Dat gaat wel goed komen.
Verwacht hier geen terugblik, ik wordt daar namelijk ondanks de gelukkig aanwezige pluspunten in het afgelopen jaar niet vrolijk van. We leven in donkere tijden. Dus kijk ik liever vooruit dan achteruit momenteel en hoop op verbetering. Zeker voor moeder aarde, de pagan in mij zegt dat dit broodnodig is. Ik wens alle lezers hier derhalve een positief vooruitzicht en verbetering op alle vlakken. Tel uw zegeningen en uw vingers mocht u met vuurwerk in de weer gaan. Nu kunt u ze namelijk nog tellen, straks wellicht niet meer.
Ik ben in ieder geval blij met de ontdekking van De Tijdloze Countdown van Stubru. Die staat hier de afgelopen dagen aan en is een verademing ten op zichte van de Top2000 van NPO2. Zoals u ziet zijn ze bij Stubru ook al aan het aftellen. En mocht u het zich nog afvragen beste lezer, de oliebollen zijn inmiddels goedgekeurd. Een prettige jaarwisseling vanavond en zoals Sonja zou zeggen “morgen gezond weer op”.
Mijzelf kennende zwerf ik hier vandaag nog wel een paar keer in het rond, dus wellicht treffen we elkaar nog voor twaalf uur. Ah! T.C. Matic, harder graag!
Het is natuurlijk even wennen dat er een camera op je gericht staat als radiomaker. En dan kan het zomaar gebeuren dat ik je betrap als je met een vinger in je neus zit. Geeft niet, daar hebben we allemaal wel eens jeuk. Je zou echter denken dat je rond no. 1000 van de top2000 wel weet dat die camera er is? Vind ik het persoonlijk wel jammer dat het net gebeurd als “good old” Will Tura door het beeld schuift, dat dan weer wel 😂
Heeft één van u Suske al gezien daar op dat plein in Roeselare? Ik zit op te letten, maar heb hem nog niet voorbij zien komen? Blijf net zo lang zitten tot ik hem gezien heb! Misschien zit hij in het Wintercafé aan de soep?
Dankzij Suske (dank voor de tip!) zapp ik nu heen en weer tussen de Warmste Week op VRT en Serious Request op de NPO.
Gelukkig zenden onze oosterburen momenteel Weihnachts Wunder niet uit anders zou ik mij helemaal gek zappen!
Onze zuiderburen pakken het minder streng aan dan in Nederland, ze eten gewoon een pannenkoekje tussendoor, en gelijk hebben ze. Het ziet er verder net zo gezellig uit als in Den Bosch.
Vluchtstrook in het Universum 