Inspiratie

Foto: VihU

Ik mag graag de posts van Bertie lezen (voor zover dat niet duidelijk was Bertie, bij deze). Vooral degenen die gaan over ideeën en inspiratie of het gebrek eraan vind ik leuk, want ze zijn voor een groot deel herkenbaar. Behalve voor degenen die AI los laten op hun stukken natuurlijk, die zullen daar waarschijnlijk geen last van hebben.

Maar als je zelf je teksten schrijft, en zeker op dagelijkse basis en al dan niet op een weblog, loop je op een bepaald moment tegen idee- en inspiratieproblemen op. Bij mij helpt de nacht vaak een handje. Niet erg handig als je daarnaast ook nog eens moet werken natuurlijk. Het beperkt zich dan ook vaak tot losse aantekeningen van de ideeën die mij bij slaaponderbrekingen te binnen schieten. Die werk ik later dan weer uit.

Ik heb wel gemerkt dat de inspiratie er overdag al moet zijn om in de nacht die invallen te krijgen. Vaak loop ik overdag al op ideetjes te kauwen alsof ik de laatste suiker uit een stuk kauwgom probeer te malen. Bij mij geldt dat voor zowel tekst als beeld. Ik zal mijn aantekeningen van vannacht er weer eens bijhalen vandaag, ik hoef nog een dagje niet naar het werk. Dat betekent dat ik tijd heb om te sleutelen aan de tweede papieren editie van deze vluchtstrook. Die gaat er zeker komen!

Ik wens u een prettige maandag beste lezer, met of zonder RoboRadio.

Saense wortels

Foto: VihU

Meestal ontstaan connecties hier omdat je op de één of andere manier iets hebt aan overeenkomstige interesses. Ikzelf moet in ieder geval interesse hebben in wat een ander post, anders heeft een connectie niet veel zin. En dan kom je er soms na een tijdje achter dat er meer overeenkomsten zijn dan je in eerste instantie had gedacht. Zo las ik gisteren bij Bertjens over fietsen naar school over de Lage Dijk in Zaandijk. Ik heb daar in mijn jeugd ook door weer en wind gefietst. Waarschijnlijk naar dezelfde school. Ik mag dan tegenwoordig in Beverwijk wonen, maar ik heb Saense wortels. Over wortels gesproken. Mijn weblog wortels liggen bij de Volkskrant, waar ik in 2005 deel uit maakte van Volkskrant-weblog. Een experiment waarbij ook lezers konden posten en één van de eerste weblogcommunities in Nederland. Het weblog gedeelte van de krant is inmiddels dicht getimmerd voor enkel redactieleden. Na vele internet omzwervingen ben ik nu dus hier geland. En aangezien het mij goed bevalt hoop ik hier nog een tijdje te blijven.