geschiedenis – Vluchtstrook in het Universum

Queere Moderne

Ik heb nog nooit zoveel suppoosten bij elkaar gezien als bij de tentoonstelling “Queere Moderne” van “Die Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen”. En ze waren allemaal alert, ook dat nog.

Kunst van homosexuele kunstenaars in de periode van het jaar 1900 tot 1950. Daar zit veel mooi werk bij, maar over het algemeen nogal somber van aard. Als je jezelf bedenkt dat ze het in deze periode niet gemakkelijk hadden om voor hun geaardheid uit te komen, en ook nog eens met een maatschappelijke achtergrond van opkomend fascisme in Europa is dat niet erg verbazend. Het gevoel daarover werd verwerkt in de schilderijen en dat merk je.

Ik was dan ook minstens zo onder de indruk van de gepresenteerde, zeer uitgebreide achtergrondinformatie als van de schilderijen zelf. In die informatie werd ingegaan op de problemen die deze kunstenaars tegen kwamen en hoe ze daar mee omgingen. Netwerken die zich vertakten van New York, London, Parijs, Amsterdam tot Berlijn kwamen in ieder land weer andere problemen en vooroordelen tegen.

Als je vervolgens voor jezelf het lijntje doortrekt naar onze huidige tijd zijn we er nog lang niet en blijft het knokken als je anders in elkaar zit dan heterosexueel. Kijk alleen maar naar hoe iemand als Donald Trump zich over deze mensen uitlaat en het fascisme wat ook vandaag de dag weer open en bloot wordt gepropageerd. Dan kan je alleen maar concluderen dat de geschiedenis zich herhaalt. We leren als mens helaas niet veel.

Ik heb mijzelf in ieder geval aardig bijgespijkerd bij deze tentoonstelling die zeer interessant is als u in de buurt bent. Mooi als je jezelf wilt verwonderen, maar als je wilt lachen moet je ergens anders zijn.

Medusa – Gaga

Als man ben ik groot voorstander van gelijkheid tussen man en vrouw. Het is bijvoorbeeld te imbeciel voor woorden dat vrouwen voor het zelfde werk minder krijgen betaald als mannen. Leg mij maar eens uit waarom dat zo is. Omdat je een piemeltje hebt? Ik heb nog nooit een goed argument voor dat verschil gehoord of gelezen. Je bent geschikt voor een bepaalde baan of je bent dat niet. Geslacht, net als bijvoorbeeld huidskleur of sexuele geaardheid heeft daar verder niets mee van doen.

Het zijn de mannen die over het algemeen bepalen hoe de geschiedenis wordt geschreven. En dat brengt weer met zich mee dat vrouwen er ook in dat opzicht vaak niet erg goed vanaf komen. Ik moest daar aan denken toen ik op de kade langs de Rijn een portret tegen kwam van Medusa tussen alle plak-kunst waar ik gisteren over heb geschreven.

De maker/ster is in ieder goed op de hoogte van het verhaal van Medusa. Verkracht in de tempel van Athena door Poseidon (gaat iemand die eikel nog aanklagen?). Door Athena zelf daarna vervloekt, zodat iedere man die zij aankeek versteende. De spliff en “stoned” is daar een verwijzing c.q. knipoog naar. Medusa is slachtoffer, maar wordt door de geschiedschrijving afgeschildert als verleidster en boosdoener, typisch mannenwerk, helemaal vanuit de kerk zijn ze daar erg goed in. Iets met Maria en prostitutie? Ook zo’n verhaal. National Geographic heeft een goed artikel geplaatst wat Medusa eer aandoet, “victimblaming” noemen we dat vandaag de dag.

Als ik naar deze Medusa kijk heb ik het vermoeden dat Lady Gaga daar model voor heeft gestaan. Net als Medusa vind ik dat een zeer knappe dame. Want ondanks het feit dat ik voor gelijke behandeling van man en vrouw ben, heb ik natuurlijk wel oog voor de verschillen tussen die twee. Ik wens u nog een prettige woensdag beste lezer, kijk uit met die zaag rond het middaguur 😉

Amme balle?

“Sinterklaas is pedofiel, Zwarte Piet voyeur, de Kerstman is een kinderlokker, ze komen niet aan mijn deur!” aldus de Amsterdamse punkband “Amsterdamned” in vroeger tijden. Een stukje songtekst uit hun nummer “Traditie amme balle”. En nee, dit wordt geen lange discussie over Zwarte Piet want daar heb ik helemaal geen zin in.

Toen ik gisteren in Egmond aan Zee langs de plaatselijke boekhandel liep viel mijn oog op het rek nostalgische ansichtkaarten wat daar altijd buiten staat. Meestal gevuld met kaarten waarop oude foto’s te zien zijn van Egmond en omgeving. Badgasten in wollen zwemkleding waar je al kriebelig van wordt als je er naar kijkt, dat soort foto’s. Altijd aardig om even te bekijken. En nu was deze kaartenmolen voor zeker een derde gevuld met nostalgische Sint Nicolaas kaarten.

Als er medemensen zijn die ergens last van hebben moeten we daar iets aan doen. Zeker als het hun huidskleur betreft. Bovendien zal het kinderen worst zijn of iemand zwart, geel of paars met lila stippen is, als ze hun cadeautjes maar krijgen. Einde discussie wat mij betreft. Dat gekrakeel over een middenstandsfeestje moet maar eens afgelopen zijn.

Met tradities heb ik een vreemde verstandhouding bedacht ik mij toen ik foto’s van de ansichtkaarten later bekeek. Aan de ene kant heb ik interesse in geschiedenis en vind ik ze vanuit dat oogpunt interessant. Maar aan de andere kant krijg ik het benauwd van het halsstarrig vasthouden aan een bepaalde gewoonte. Een contradictie die kenbaar in mij leeft.

Hoewel ik het besef heb dat deze kaarten volgens onze huidige normen en waarden wellicht niet geheel door de beugel kunnen stond ik ze toch met plezier te bekijken. Als stripliefhebber kan ik een oude “Sjors en Sjimmie” ook met plezier lezen, ik kan er zelfs om lachen. Foute humor maakt van mij echter geen racist want ik realiseer mij wat ik lees. Ik heb dan ook enigszins moeite met het verwijderen van oude Sint Nicolaas boeken uit bibliotheken. Dat voelt voor mij alsof je loopt te schrappen in onze geschiedenis.

Mijn contradictie, de oude punk in mij zingt nog steeds “traditie amme balle” maar de liefhebber van geschiedenis in mij vindt de traditionele boeken en ansichtkaarten leuk en interessant. Ik heb mij er inmiddels bij neergelegd dat ik waarschijnlijk nooit zal kunnen kiezen tussen die twee. En hiermee wens ik u nog een klein beetje luisterplezier en een mooie maandag toe beste lezer.

https://youtu.be/_Jmxq17wXi4?si=bifwpU8uw2sqBPND

Oorlog in een doosje

Beste lezer, als u naar het journaal kijkt denkt u vast bij uzelf “kon die oorlog maar in dat doosje blijven”. En dat denk ik met u mee. De mensch blijft elkaar de hersenen in slaan, al dan niet met de zegen van de heer Trump, die als een soort pauselijke veldheer wijwater meent te moeten sprenkelen over de slagvelden. Hij ziet dat als het bouwrijp maken van Gaza, pikt zijdelings een gigantische hoeveelheid grondstoffen van Oekraïne mee en gooit en passant nog wat bommen op Jemen. Dat hij daarmee de nodige burgers de dood injaagt is uiteraard bijzaak. Ego’s van nare mannetjes, daar hebben we mee te maken en ze bepalen momenteel de geschiedenis. Trump is nog maar net begonnen, zet dus nog maar vier jaar je helm op, het blijft waarschijnlijk nog even knokken geblazen.

Gelul

De geschiedenis herhaalt zich, zo zegt men. We leren niets, zou je ook kunnen zeggen. Ik kom de laatste tijd stickers tegen op straat die mij aan mijn jeugd doen denken. Woningnood is één van die zaken waar de jeugd van vandaag ook tegenaan loopt. De creatieve invalshoek van deze sticker toverde een glimlach op mijn gezicht. Als je toch wilt protesteren, dan maar op een creatieve wijze. En wat betreft de huidige woningnood zou ik hier aan toe willen voegen: kraak maar raak! Deze kreet uit mijn jonge jaren blijkt namelijk nog steeds actueel.