Vanochtend dacht ik “hoera en hoempapa”, om mijzelf direct daarna af te vragen waar het woord hoempapa eigenlijk vandaan komt?
Zoekend op internet blijkt het een klanknabootsing te zijn:
(1906) (klanknabootsing) gezegd van dreunende muziek met een eenvoudig ritme. Vaak als eerste deel van een samenstelling.
Waarschijnlijk ben ik niet de enige die zich af en toe verwonderd over woorden. Je gebruikt het woord, om direct daarna te denken “wat een raar woord eigenlijk?” of “waar komt dat eigenlijk vandaan?”.
Dweil, vind ik ook zo’n raar woord.
Vluchtstrook in het Universum 